O przyczynach klęski bohatera dramatu „Kordian” Juliusza Słowackiego.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 23.05.2024 o 11:47

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 23.05.2024 o 11:24

Dramat „Kordian” Juliusza Słowackiego, powstały w 1834 roku, jest jednym z najbardziej znanych dzieł polskiego romantyzmu. Przedstawia on losy młodego bohatera, Kordiana, który staje przed życiowym wyzwaniem: walką o niepodległość Polski. Kordian, jako typowy romantyczny bohater, musi zmierzyć się z licznymi wewnętrznymi i zewnętrznymi konfliktami, które prowadzą do jego ostatecznej klęski. Celem tego wypracowania jest analiza przyczyn tej klęski na poziomie zarówno osobistym, jak i historycznym.

W kontekście historycznym, Polska w okresie powstania „Kordiana” była pod zaborami Rosji, Prus i Austrii. Naród polski poszukiwał drogi do odzyskania niepodległości, a literatura romantyczna stała się jednym z narzędzi mobilizacji i wyrażania narodowych aspiracji. Romantyzm, jako epoka literacka, idealizował bohaterów walczących za wolność ojczyzny, przypisując im cechy takie jak emocjonalność, wrażliwość i intensywne przeżycia wewnętrzne.

Kordian Słowackiego jest właśnie takim bohaterem. Jego konstrukcja opiera się na głębokiej emocjonalności i wrażliwości, które jednak prowadzą go do tragicznych dylematów moralnych. Już na początku dramatu, wpływ na Kordiana wywiera opowieść Grzegorza o chłopcu, który zyskał sławę, zabijając wodza. Ta historia, pozornie pełna chwały, w rzeczywistości wprowadza młodego Kordiana w świat złożonych moralnych rozterek.

Podróże Kordiana po Europie stanowią kolejny etap jego dojrzewania i konfrontacji ideałów z rzeczywistością. Odkrywa on, że świat jest oparty na pieniądzu i władzy, a marzenia o monarchii czy idealistyczne wizje miłości często przegrywają z brutalną realnością. Te doświadczenia jeszcze bardziej pogłębiają jego wewnętrzny konflikt.

Krytycznym momentem w dramacie jest scena przygotowywania spisku na życie cara. Kordian, przepełniony patriotycznym zapałem, staje naprzeciw Prezesa, który reprezentuje bardziej wyważoną, moralną perspektywę. Kiedy Kordian przekonuje, że zabójstwo cara jest koniecznością dla dobra Polski, Prezes odpiera argumenty, podkreślając, że moralność nie może być podporządkowana racjom politycznym. Ta zderzenie racji ukazuje głęboki dylemat moralny Kordiana, który mimo wszystko decyduje się na skrytobójczy zamach.

Jednak Kordian nie jest w stanie do końca spełnić swojej misji. Jego nadmierne emocje i wrażliwość stają się jego największymi słabościami. Przykładem jest scena na szczycie Mont Blanc, gdzie Kordian ma chwile głębokich refleksji na temat monarchii i egoistycznych rządów. Jego chęć naśladowania Arnolda Winkelrieda, szwajcarskiego bohatera narodowego, który poświęcił się dla wolności swojego narodu, ujawnia idealistyczne, ale i nieprzemyślane ambicje Kordiana.

Niezdolność Kordiana do dokonania zamachu na cara oraz jego zatrzymanie i osadzenie w ośrodku dla psychicznie chorych kończy się osobistą klęską bohatera. Spotkanie z człowiekiem podtrzymującym niebo jest symbolicznym podsumowaniem jego osamotnienia i bezsilności w walce o wolność. Ostateczny wyrok śmierci dla Kordiana dopełnia jego tragiczny los.

Podsumowując, Kordian pozostaje bohaterem szlachetnym, ale i niedojrzałym. Jego ambicje były wielkie, jednak brak realizmu i odpowiedniego przygotowania doprowadziły do jego klęski. Jego losy stanowią symbol romantycznego idealizmu, który, choć piękny w swojej istocie, musi być realistycznie oceniany i równoważony praktycznym podejściem do rzeczywistości. Przykład Kordiana pokazuje, że walka o wielkie ideały wymaga nie tylko szlachetnego serca, ale i chłodnego umysłu.