Motyw wędrówki w życiu bohatera romantycznego – „Kordian” Juliusza Słowackiego

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 30.05.2024 o 19:38

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 30.05.2024 o 19:26

Dramat „Kordian” autorstwa Juliusza Słowackiego jest jednym z najważniejszych dzieł polskiego romantyzmu. Tematyka wędrówki, która jest ważnym motywem literatury romantycznej, pojawia się tutaj w pełnej krasie, ukazując zarówno fizyczne podróże bohatera, jak i jego przemiany wewnętrzne. To właśnie poprzez swoje wędrówki Kordian zmienia się z romantycznego kochanka w patriotycznego bojownika.

W literaturze romantycznej motyw wędrówki nie ogranicza się jedynie do fizycznej podróży bohatera. Jest to przede wszystkim metafora poszukiwania siebie, prawdy o świecie i sensu życia. Bohaterowie romantyczni odbywają swoje wędrówki, by przeżyć głębokie przemiany wewnętrzne, zmagać się z własnymi demonami, odkrywać nowe wartości i prawdy. Taka wędrówka często prowadzi ich do dramatycznych odkryć i decyzji, które zmieniają ich życie na zawsze.

Na początku dramatu poznajemy Kordiana jako młodego, romantycznie zakochanego chłopca. Jego uczucia skierowane są ku Laurze, wyidealizowanej postaci, która niestety nie odwzajemnia jego miłości. Laura jawi się bardziej jako wyrafinowana dama, zanurzona w swoim świecie, nie zdolna do zrozumienia prawdziwych emocji Kordiana. Brak wzajemności i obojętność Laury prowadzą do głębokiej frustracji bohatera, rodząc uczucie bezsensu życia. To właśnie z tego powodu Kordian postanawia wyruszyć w podróż, widząc w niej ucieczkę od nieszczęśliwej miłości i poszukiwanie sensu.

Podróże Kordiana zaczynają się od Anglii, gdzie bohater przybywa do Londynu. Londyn jawi się jako miejsce pełne sprzeczności – z jednej strony jest symbolem nowoczesności i postępu, z drugiej – ukazuje brutalną prawdę o materialistycznym społeczeństwie. Spotkanie Kordiana z dłużnikiem w parku, który zdecydowany jest odebrać sobie życie, ukazuje desperację wynikającą z wyzysku i braku współczucia dla jednostki. Kordian jest coraz bardziej rozczarowany materializmem i krótkowzrocznością ludzi, co prowadzi go do refleksji nad kondycją ludzkości.

Następna wędrówka Kordiana prowadzi go do Włoch, gdzie bohater spotyka młodą, piękną kobietę. Jest to kolejny punkt zwrotny w jego podróży, gdzie konfrontuje swoje ideały z rzeczywistością. Kobieta, którą spotyka, wydaje się być spełnieniem jego romantycznych marzeń. Jednak jej deklaracja miłości w zamian za złoto rozbija te marzenia na kawałki, ukazując jeszcze raz, że na świecie rządzi pieniądz, a nie uczucia. To doświadczenie pogłębia kryzys wartości Kordiana, obnażając iluzoryczność jego wcześniejszych przekonań.

Kolejnym ważnym etapem wędrówki bohatera jest jego pobyt w Watykanie, gdzie ma spotkanie z papieżem. Scena ta ma wymiar symboliczny, gdyż Kordian przybywa przed oblicze najwyższego autorytetu religijnego z prośbą o błogosławieństwo dla Polaków walczących o wolność. Odmowa papieża, który zamiast tego kłania się przed carem, jest dla Kordiana druzgocąca. Ironiczne odniesienia do Biblii, które pojawiają się w jego myślach, świadczą o kryzysie duchowym i moralnym bohatera. To doświadczenie potwierdza jego przekonanie o braku sprawiedliwości w świecie.

Kulminacyjnym punktem wędrówki Kordiana jest jego wspinaczka na Mount Blanc. Stojąc na szczycie góry, bohater doznaje mistycznego przeżycia, czuje się ponad ludźmi i blisko Boga. To tutaj Kordian inspiruje się postacią Arnolda Winkelrieda, bohatera narodowego Szwajcarii, który poświęcił swoje życie dla wolności ojczyzny. Z tego mistycznego spotkania z przyrodą Kordian wynosi przekonanie o swojej misji – postanawia wrócić do Polski i poświęcić się walce za ojczyznę.

Ostatnia część wędrówki Kordiana to jego powrót do Polski. Bohater angażuje się w działalność konspiracyjną, planując zamach na cara. Jednak pomimo silnych przekonań i determinacji, Kordian przeżywa wewnętrzne rozterki. U progu dokonania zbrodni ogarnia go strach, wątpliwości i wyrzuty sumienia. Moment upadku przed drzwiami carskimi jest symbolicznym zakończeniem jego wędrówki – osobistą klęską i wyrazem tragicznego losu bohatera romantycznego.

Transformacja Kordiana od romantycznego kochanka do patriotycznego bojownika jest kluczowym elementem dramatu. Motyw wędrówki w „Kordianie” ukazuje ewolucję bohatera – jego wewnętrzne zmagania, rozterki i ostateczne poświęcenie dla sprawy narodowej. Pomimo osobistej klęski, Kordian staje się symbolem walki o wartości narodowe i duchowe. Jego wędrówka jest ilustracją poszukiwania sensu życia, ukazując bogactwo i głębię doświadczeń, które kształtują jego postać.