Człowiek potrafi być zdumiewający – jakie prawdy o człowieku odkrywa literatura?

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 4.07.2024 o 10:05

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 29.06.2024 o 17:13

Literatura od wieków stanowi lustro człowieczeństwa, w którym odbijają się różnorodne postawy, wybory i wartości moralne. Począwszy od epopei antycznych, przez dramaty renesansowe, aż po nowoczesne powieści – każde z tych dzieł oddaje esencję ludzkich emocji i dylematów, z którymi muszą zmierzyć się bohaterowie. Pisarze na przestrzeni dziejów często nie tylko opisywali rzeczywistość, ale też starali się moralizować, interweniując w życie społeczne poprzez swoje dzieła. Literatura odkrywa głęboko skrywane prawdy o ludzkim charakterze, ukazuje zarówno jego cnoty, jak i słabości, podkreślając moralne postawy i wartości, które są nieodzowną częścią naszej egzystencji.

Celem tej pracy jest ukazanie przykładów literackich postaci, które wykazały się zdumiewającym postępowaniem, zachowując wierność swoim przekonaniom i wartościom moralnym. Dzięki analizie tych postaci odkryjemy, jakie prawdy o człowieku odsłania literatura, przedstawiając niezmiennie fascynujące i uniwersalne aspekty ludzkiej natury.

Sofokles, jeden z największych greckich tragików, w swojej tragedii "Antygona" przedstawia bohaterkę, która staje przed trudnym wyborem między prawem boskim a prawem ludzkim. Antygona, siostrzenica króla Kreona, sprzeciwia się jego rozkazowi i decyduje się na pochowanie swojego brata Polinejkesa, który został uznany za zdrajcę państwa. Jej decyzja prowadzi do tragicznych konsekwencji, zarówno dla niej samej, jak i dla jej bliskich. Kreon, nieugięty w swoim rozkazie, zmuszony jest wydać wyrok śmierci na Antygonę.

Antygona to postać niezwykle odważna i uporczywa w obronie swoich przekonań. Jej motywacje są głęboko zakorzenione w wierze, że istnieje prawo boskie, które przewyższa prawo ludzkie. Decydując się na pochowanie brata, w pełni świadoma konsekwencji, Antygona wykazuje niebywałą odwagę i determinację. Zachowuje godność nawet w obliczu śmierci, wiedząc, że postąpiła zgodnie z własnymi przekonaniami. Antygona staje się symbolem wiary i niezłomności charakteru, przypominając nam, że człowiek jest zdolny do heroicznych czynów nawet w obliczu niewiarygodnych trudności.

Historia Stanisławy Bozowskiej z noweli "Siłaczka" Stefana Żeromskiego to kolejny przykład postaci, która zdumiewa swoją postawą moralną i odwzajemnieniem ideałów. Bozowska, absolwentka uniwersytetu, decyduje się na wyjazd do ubogiej wioski, gdzie podejmuje pracę jako nauczycielka. Warunki życia na wsi są trudne, brakuje środków, a złe warunki pogodowe dodatkowo utrudniają jej pracę.

Bozowska, mimo przeciwności losu, nie poddaje się. Poprawia sytuację w szkole, angażuje się w działalność społeczną, stara się edukować i pomagać mieszkańcom wioski. Jej heroiczne poświęcenie dochodzi do kulminacji, gdy zapada na chorobę, ale mimo to pozostaje wierna swoim ideałom do samego końca. Bozowska jest przykładem siły i oddania, które tkwią w człowieku, ukazując, że prawdziwy heroizm polega na nieustannej walce o dobro innych, pomimo trudności i osobistych strat.

W powieści "Ludzie bezdomni" Stefana Żeromskiego, poznajemy Tomasza Judyma, dyplomowanego lekarza, który poświęca swoje życie na ratowanie najuboższych. Pomimo trudności i nierówności społecznych, Judyma napędza nadzieja i głęboka potrzeba pomagania innym. Pracuje on zarówno w Cisach, jak i w zagłębiu, gdzie staje przed ogromnymi kontrastami między życiem bogatych a biednych.

Judym jest postacią wybitnie altruistyczną, rezygnuje z osobistego szczęścia, aby móc lepiej służyć najuboższym. Jego postanowienie zerwania związku z Joasią jest wyrazem jego poświęcenia i determinacji w dążeniu do poprawy życia innych ludzi. "Bezdomność" staje się metaforą jego społecznej alienacji, wynikającej z oddania sprawie, która przerasta jego osobiste pragnienia. Judym pokazuje, że w człowieku tkwi niesamowita siła do działania na rzecz innych, niezależnie od osobistych kosztów.

"Dżuma" Alberta Camusa, kronika epidemii w fikcyjnym mieście Oran, przedstawia doktora Bernarda Rieuxa, który staje się duchowym przewodnikiem w walce z zarazą. Rieux, pełen determinacji i wiary, nieustannie pracuje w szpitalu, mobilizując innych do wspólnej walki z dżumą. Jego postawa kontrastuje z zachowaniami mieszkańców, którzy często wpadają w panikę lub próbują uciec przed rzeczywistością.

Rieux to przykład człowieka gotowego do nierównej walki z losem. Jego poświęcenie dla dobra społeczeństwa, niezłomność i wytrwałość w obliczu zagrożenia odkrywają prawdę o człowieku jako istocie zdolnej do największych poświęceń. Rieux swoją postawą udowadnia, że nawet w najbardziej ekstremalnych warunkach, człowiek może pozostać wierny wartościom humanistycznym i walczyć o lepsze jutro, nie bacząc na własne straty.

Analizując postaci z literatury, takie jak Antygona, Stanisława Bozowska, Tomasz Judym czy Bernard Rieux, dostrzegamy uniwersalne wartości moralne, które pozostają aktualne niezależnie od epoki i kontekstu społeczno-politycznego. Literatura jako medium odkrywa głęboko skrywane prawdy o ludzkiej naturze, ukazując niezwykły charakter i zdolność do heroicznych czynów. Wierność przekonaniom, altruizm, odwaga – te cnoty, choć często poddawane próbom, stanowią esencję ludzkiego charakteru.

Wnioski płynące z analizy literackich postaci podkreślają, że literatura jest nie tylko zwierciadłem rzeczywistości, ale także nośnikiem uniwersalnych wartości moralnych, które mogą inspirować kolejne pokolenia. Bohaterowie literaccy, mimo trudnych okoliczności, ukazują, że wierność przekonaniom i poświęcenie dla dobra innych są cnotami ponadczasowymi. Dzięki literaturze możemy lepiej zrozumieć ludzką naturę, czerpać z niej inspirację i niezłomność, które pozwalają stawić czoła wyzwaniom i dążyć do lepszego świata.