Porównanie Stanisława Wokulskiego i Kazimierza Starskiego „Lalka” B. Prusa

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 30.06.2024 o 8:47

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 30.06.2024 o 8:35

"Lalka" Bolesława Prusa to powieść, która wnikliwie ukazuje obraz społeczeństwa polskiego w końcu XIX wieku. Przedstawia różnorodność postaw życiowych, aspiracji oraz dylematów moralnych. Na jej kartach spotykamy dwóch wyrazistych bohaterów: Stanisława Wokulskiego i Kazimierza Starskiego. Obaj mężczyźni prezentują skrajnie różne podejścia do życia, czyniąc ich kontrast szczególnie interesującym i dającym głęboki wgląd w realia epoki, w której romantyczne marzenia zderzały się z pozytywistycznym pragmatyzmem.

Stanisław Wokulski to postać niezwykle złożona, będąca symbolem przemian społecznych i gospodarczych tamtego czasu. Łączy w sobie cechy zarówno romantyczne, jak i pozytywistyczne, co czyni go bohaterem o bogatej psychologii. Wokulski odznacza się silnym pragnieniem miłości, a jego idealizacja Izabeli Łęckiej staje się motorem wielu jego działań. Jako młody człowiek uczestniczył w Powstaniu Styczniowym, co było wyrazem jego patriotyzmu i romantycznego dążenia do poświęcenia się dla ojczyzny. Po śmierci żony Wokulski przeżywa wewnętrzne rozdarcie, a jego duszę wypełniają niespełnione marzenia o wielkiej, romantycznej miłości.

Jednakże Wokulski to również człowiek czynu, pragmatyk, który dąży do realizacji konkretnych celów. Z determinacją zdobywa wykształcenie, mimo wielu przeszkód społecznych i rodzinnych. Jego działalność gospodarcza opiera się na pragmatyzmie i dążeniu do poprawy bytu społecznego. Zainwestowanie w sklep i próby integracji ze sferami arystokratycznymi to tylko niektóre z jego ryzykownych przedsięwzięć. Wokulski ma przemyślane podejście do budowania gospodarki jako środka do odzyskania niepodległości Polski, co pokazuje, że jego działania mają głęboki sens narodowy.

Pomimo swojego pragmatyzmu, Wokulski jest człowiekiem emocjonalnie złożonym. Jest wewnętrznie niedostępny, co sprawia, że jego życie uczuciowe jest pełne rozterek i wewnętrznych konfliktów. Jego uczucia do Izabeli Łęckiej prowadzą go do działań pod wpływem silnych emocji, które często kończą się nieprzewidywalnie. Te cechy czynią go postacią tragiczną, choć pełną głębi i zaangażowania.

Kazimierz Starski to natomiast całkowite przeciwieństwo Wokulskiego. Jest on uosobieniem dekadenckiej arystokracji, człowiekiem żyjącym z dnia na dzień, skupionym na miłosnych podbojach i trwonieniu majątku. Jego życie jest pozbawione głębszych celów życiowych, pełne hedonizmu i beztroski. Starski jest postacią światową, często przebywającą za granicą, co symbolizuje jego brak zakorzenienia i autentycznego spojrzenia na rzeczywistość. Dla niego świat to arena zabawy i beztroski, a jego relacje z innymi ludźmi opierają się na chłodnej kalkulacji i materialnych korzyściach.

Starski przypodobywa się bogatym kobietom, licząc na spadki i finansowe zyski, co ukazuje jego emocjonalny chłód i wyrachowanie. Pomimo swojej moralnej mierności, nie spotyka się on z potępieniem społecznym. Wręcz przeciwnie, jego osoba fascynuje Izabelę Łęcką, co jest kolejnym przykładem dekadencji arystokracji tamtej epoki. Starski jest uosobieniem marnotrawstwa, powierzchowności i braku autentyczności w relacjach międzyludzkich.

Porównując Wokulskiego i Starskiego, można ukazać przeciwstawne cechy i wartości, jakie reprezentują. Wokulski to człowiek pracowity, patriotyczny, pragmatyczny, o głębokich uczuciach. Starski to zaś hedonista, powierzchowny, marnotrawca, pozbawiony autentyczności. Ich wpływ na otoczenie także jest skrajnie różny. Wokulski, pomimo kontrowersji, jest postacią inspirującą, dążącą do poprawy bytu społeczeństwa. Starski symbolizuje zaś moralne zepsucie i marazm, będąc postacią demoralizującą.

Relacje Wokulskiego i Starskiego z kobietami również prezentują różny charakter. Wokulski idealizuje Izabelę, jego uczucia są prawdziwe, choć często prowadzą do wewnętrznych konfliktów. Starski traktuje kobiety instrumentalnie, manipulując nimi dla własnych korzyści. Te różnice pokazują głębię charakterów obu postaci i różnorodność podejść do życia i miłości.

Podsumowując, Stanisław Wokulski i Kazimierz Starski to postaci, które doskonale obrazują kontrasty epoki pozytywizmu i resztek romantycznych ideałów. Wokulski jako człowiek tragiczny, ale pełen głębi i zaangażowania, reprezentuje pozytywistyczne ideały z romantycznym tłem. Starski, będący negatywnym przykładem dezintegracji i powierzchowności, krytykuje arystokratyczną dekadencję. Obaj bohaterowie stanowią istotne elementy konstrukcji powieści Prusa, ukazując różnorodność ludzkich postaw i dylematów moralnych. Rozważając ich postawy, warto zastanowić się, kto jest bardziej wartościowy w kontekście moralnym i społecznym oraz jakie wartości powinny dominować w naszym życiu. Przykład Wokulskiego skłania do refleksji nad znaczeniem pozytywistycznych ideałów połączonych z romantycznym marzeniem o wielkiej miłości i poświęceniu. Natomiast Starski przypomina o zagrożeniach, jakie niesie za sobą bezrefleksyjna dekadencja i powierzchowność.