„Polacy nie są zorganizowanym narodem, wobec czego znaczy u nich więcej nastrój aniżeli rozumowanie i argumenty; sztuką rządzenia Polakami jest, zatem wzniecanie odpowiednich nastrojów.” – czy to prawda? Próba charakterystyki polskiego społeczeństwa na pr
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 19.07.2024 o 21:39
Rodzaj zadania: Wypracowanie
Dodane: 19.07.2024 o 21:12
Streszczenie:
Analiza literatury od średniowiecza po współczesność ukazuje, że Polacy często reagują emocjonalnie. Ważne jest balansowanie między emocjami a racjonalnym myśleniem dla skutecznego zarządzania społeczeństwem. ???
Na przestrzeni wieków wielu myślicieli i autorów literatury zastanawiało się nad charakterem polskiego społeczeństwa, jego zaletami i wadami, oraz sposobami zarządzania nim. W stwierdzeniu „Polacy nie są zorganizowanym narodem, wobec czego znaczy u nich więcej nastrój aniżeli rozumowanie i argumenty; sztuką rządzenia Polakami jest, zatem wzniecanie odpowiednich nastrojów” zawiera się sugestia, że Polacy są bardziej podatni na emocje niż na logiczne argumenty i fakty. Temat ten jest niezwykle istotny, ponieważ pozwala na refleksję nad narodowym charakterem Polaków oraz sposobami zarządzania nimi. Aby odpowiedzieć na pytanie o słuszność tego twierdzenia, przenalizujemy wybrane dzieła literackie od średniowiecza po współczesność, które portretują polskie społeczeństwo i jego reakcje w różnych okresach historycznych.
Rozwinięcie
1. Średniowieczna wizja Polaków
Anonim zwany Gallem „Kronika Polska”
W średniowieczu Polska była krajem, w którym tożsamość narodowa dopiero się kształtowała. Anonim zwany Gallem, autor „Kroniki Polskiej”, opisuje bohaterskie czyny Bolesława Chrobrego, który poprzez walkę i honor zdobywał szacunek i pozycję Polski na arenie międzynarodowej. W tej wizji społeczeństwo polskie jest zjednoczone wokół silnej, charyzmatycznej osoby władcy, a także podniesione na duchu przez jego czyny. Wydaje się, że emocje związane z patriotyzmem i dumą narodową dominują nad rozumowaniem.Wincenty Kadłubek „Kronika Polska”
W „Kronice Polskiej” Wincenty Kadłubek również sławi patriotyzm i waleczność Polaków. W opisach walk i obrony ojczyzny Polacy jawią się jako dzielni obrońcy pod białym orłem, gotowi poświęcić życie dla dobra narodu. Kadłubek również podkreśla znaczenie emocji, takich jak miłość do ojczyzny i honor, które były silnym motywatorem dla Polaków w tamtych czasach.2. Renesansowe obserwacje i krytyka
Mikołaj Rej „Krótka rozprawa między trzema osobami, Panem, Wójtem a Plebanem”
W okresie renesansu Mikołaj Rej w swoim dziele „Krótka rozprawa między trzema osobami, Panem, Wójtem a Plebanem” dokonuje krytyki polskiego społeczeństwa, ukazując jego wady takie jak prywata i egoizm. Rej wytyka zarówno duchowieństwu, jak i szlachcie, że nie wypełniają swoich obowiązków względem społeczeństwa. Skupienie na własnych interesach i brak odpowiedzialności społecznej wskazują na to, że emocje i krótkoterminowe korzyści często przeważają nad rozumowaniem i argumentami na rzecz dobra wspólnego.Jan Kochanowski „Pieśń o spustoszeniu Podola” i „Odprawa posłów greckich”
Jan Kochanowski w „Pieśni o spustoszeniu Podola” oraz „Odprawie posłów greckich” również krytycznie odnosi się do braku odpowiedzialności wśród Polaków. W „Odprawie posłów greckich” ukazuje zgubne skutki prywatnych interesów i braku poczucia obowiązku. Podobnie jak Rej, Kochanowski podkreśla, że emocje, takie jak ambicje osobiste, dominują nad racjonalnym myśleniem i dbałością o dobro wspólne.3. Propozycje naprawy Rzeczypospolitej
Andrzej Frycz Modrzewski „O poprawie Rzeczypospolitej”
W Renesansie Andrzej Frycz Modrzewski w swoim dziele „O poprawie Rzeczypospolitej” proponuje reformy mające na celu zrównanie obywateli wobec prawa i rozwój państwa opartego na sprawiedliwości. Modrzewski wierzy, że równość jest fundamentem sprawiedliwego państwa i kluczem do naprawy Polski. Jest to przykład próby racjonalnej reformy, która jednak spotykała się z oporem, co może być dowodem na trudność przyjęcia racjonalnego myślenia nad emocjonalnymi argumentami.Kazania Piotra Skargi
Piotr Skarga w swoich „Kazaniach sejmowych” również dostrzegał potrzebę naprawy Rzeczypospolitej. Krytykował brak miłości do ojczyzny, niezgodę i niesprawiedliwość. Skarga przedstawiał konkretne problemy, nawołując do zmiany, jednak jego argumenty często były odrzucane przez elity skupione na swoich interesach. Skarga podkreślał, jak ważne jest wzbudzanie silnych emocji patriotycznych dla zjednoczenia narodu.4. Oświeceniowa literatura krytyczno-satyryczna
Ignacy Krasicki „Satyry”
Epoka Oświecenia przynosi literaturę krytyczno-satyryczną, w której Ignacy Krasicki w swoich „Satyrach” ośmiesza wady szlachty i polskiej rzeczywistości. Przez humor i ironię Krasicki walczy z narodowymi wadami, takimi jak pijaństwo czy małpowanie wzorów zagranicznych. Krasicki ukazuje, że wiele decyzji w społeczeństwie podejmowane jest pod wpływem emocji i chwilowych mód, a nie rozumowania i argumentów.5. Romantyzm jako epoka idei i dylematów narodowych
Adam Mickiewicz „Dziady” część III i „Pan Tadeusz”
Romantyzm to epoka pełna idei i dylematów narodowych. Adam Mickiewicz w „Dziadach” część III oraz w „Panu Tadeuszu” pokazuje dualizm polskiego społeczeństwa: z jednej strony patriotyczną młodzież, a z drugiej lojalnych oficjalistów dążących do zachowania status quo. Mickiewicz ukazuje potencjał jedności narodowej w obliczu zewnętrznego zagrożenia, jednak także kreśli obraz wewnętrznych konfliktów, które często były wynikiem emocji, nie racjonalnych decyzji.6. Pozytywizm a rzeczywistość społeczeństwa polskiego
Bolesław Prus „Lalka”
Pozytywizm to czas nowych wyzwań: kapitalizm, gonitwa za pieniędzmi, odrzucanie rycerskich tradycji. Bolesław Prus w „Lalce” ukazuje społeczeństwo w dobie przemian, zdominowane przez nowe aspiracje i wartości. Główny bohater, Stanisław Wokulski, jest rozdarty między pragmatycznym dążeniem do sukcesu a romantycznym idealizmem. Prus ukazuje Polaków jako naród, który musi balansować między racjonalnym działaniem a emocjonalnymi nastrojami.Stanisław Wyspiański „Wesele”
Stanisław Wyspiański w „Weselu” krytycznie odnosi się do niespełnionych nadziei na narodowe zjednoczenie. Symbolika chochoła pokazuje narodowy marazm i bezwolność. Wyspiański krytykuje polskie społeczeństwo za brak zdolności do zjednoczenia i pragmatycznego działania, co często wynikało z dominacji nastrojów nad rozumowaniem.7. Dwudziestowieczne rozrachunki
Stefan Żeromski
Dwudziestowieczne rozrachunki znajdują swoje miejsce w literaturze Stefana Żeromskiego. W „Popiołach” i „Przedwiośniu” pokazuje niezdolność Polaków do pragmatyzmu i skutecznych reform. Bohaterowie jego powieści często są rozdarte między ideałami a realiami, co wskazuje na trudność w zachowaniu równowagi między emocjami a racjonalnym myśleniem.Witold Gombrowicz „Trans-Atlantyk”
Witold Gombrowicz w „Trans-Atlantyku” walczy z mitami narodowymi, groteskowo przedstawiając sarmatyzm. Gombrowicz ukazuje, jak Polacy kroczą ścieżką emocjonalnych, mitologicznych nastrojów, co stanowi przeszkodę w rzeczywistym postępie i racjonalnym rozwoju.Zakończenie
Analizując literaturę od średniowiecza po współczesność, możemy zauważyć, że Polacy wielokrotnie ukazywani są jako naród bardziej podatny na emocje niż na racjonalne argumenty. Średniowieczne kroniki, renesansowe krytyki, oświeceniowe satyry oraz romantyczne i pozytywistyczne refleksje literackie ukazują różne aspekty polskiego charakteru, w którym emocje i nastroje odgrywają kluczową rolę. Dwudziestowieczne dzieła literackie dopełniają obraz Polaków jako narodu, który często podąża za nastrojami, co może prowadzić zarówno do wielkich zrywów patriotycznych, jak i do marazmu oraz dezorganizacji.Dziś ciężko jednoznacznie stwierdzić, czy Polacy nadal bardziej reagują na nastroje niż na argumenty i rozumowanie. Jednak historyczne malowidła literackie z pewnością uczą nas, że konieczne jest czerpanie nauki z przeszłości i dążenie do rozwijania społeczeństwa opartego na dialogu, zrozumieniu i konstruktywnej krytyce. W obecnych czasach wydaje się, że racjonalne myślenie i argumentacja powinny iść w parze z umiejętnym wykorzystywaniem nastrojów społecznych, aby skutecznie zarządzać i rozwijać polskie społeczeństwo.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 19.07.2024 o 21:39
O nauczycielu: Nauczyciel - Agata K.
Od 9 lat pracuję w liceum ogólnokształcącym i wspieram uczniów w budowaniu pewności w pisaniu. Wspieram w przygotowaniu do ważnych egzaminów, rozwijając myślenie krytyczne oraz umiejętność jasnego formułowania tez. Na lekcjach dbam o życzliwą atmosferę i konkretne wskazówki, dzięki którym praca z tekstem staje się praktycznym narzędziem, a nie tylko zbiorem reguł. Moi uczniowie doceniają spokojne tempo pracy, uporządkowane notatki i strategie, które przekładają się na lepsze wyniki.
Twoje wypracowanie jest bardzo wszechstronne i dokładnie analizuje różne aspekty polskiego społeczeństwa od średniowiecza aż po współczesność.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się