Co zapewnia człowiekowi szczęście? – omów postawy wybranych bohaterów literackich

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 26.07.2024 o 8:07

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 26.07.2024 o 7:45

Szczęście to pojęcie potentno i trudne do uchwycenia, które od wieków fascynuje filozofów, psychologów oraz twórców literatury. Słownikowa definicja szczęścia często odnosi się do stanu ogromnego zadowolenia i radości, jednak w praktyce jego interpretacje są wiele bardziej złożone. Szczęście można rozpatrywać zarówno jako chwilowy stan euforii, jak i długoterminowe zadowolenie z życia, a także jako rezultat szczęśliwego splotu wydarzeń czy losowego powodzenia. Różne ujęcia i spojrzenia na szczęście znajdziemy również w literaturze, która dostarcza nam przykłady bohaterów dążących do tego enigmatycznego celu na różne sposoby.

Stanisława Bozowska, bohaterka noweli Stefana Żeromskiego "Siłaczka", jest doskonałym przykładem literackiej postaci, która odnajduje szczęście w poświęceniu się dla innych. Bohaterka działająca w czasach pozytywizmu, kieruje się ideami pracy u podstaw i pracy organicznej. Jako młoda absolwentka studiów, Stanisława postanawia wyjechać na wieś, aby pracować jako nauczycielka. Jej decyzja wynika nie tylko z potrzeby niesienia pomocy najuboższym, ale także z głębokiego przekonania o wartości edukacji i pracy na rzecz społeczności.

Stanisława, znana jako Siłaczka, podejmuje się trudnej misji, jaką jest nauczanie dzieci i dorosłych na wsi. Praca na rzecz społeczności wiejskiej, mimo że niezwykle wymagająca, przynosi jej wiele satysfakcji. Jej zaangażowanie i poświęcenie wpływają na poprawę sytuacji lokalnej wspólnoty, a działania edukacyjne przynoszą długotrwałe korzyści. Heroizm postawy Stanisławy w obliczu licznych trudności oraz jej choroby jest inspirujący. Mimo że życie bohaterki kończy się tragicznie, jej świadomość własnych dokonań oraz wpływu, jaki wywarła na życie innych, stanowi skromną, ale głęboko satysfakcjonującą formę szczęścia. Jej szczęście wynika z poświęcenia i realizacji altruistycznych ideałów.

Przykładem innego podejścia do szczęścia jest postawa Tomasza Judyma, głównego bohatera powieści "Ludzie bezdomni" Stefana Żeromskiego. Judym, lekarz z ubogiej rodziny, w swojej działalności kieruje się ideą pracy u podstaw i pracy organicznej, starając się poprawić warunki życia najuboższych warstw społecznych. Jego misja jest trudna i pełna wyzwań, jednak motywują go młodzieńcze ideały oraz głęboka potrzeba niesienia pomocy innym.

Działania Tomasza Judyma mają na celu propagowanie idei higieny i ochrony zdrowia, co w realiach XIX-wiecznej Warszawy jest zadaniem niezwykle ważnym, a zarazem wymagającym wielkiego zaangażowania. Lekarz walczy z chorobami, edukuje i podejmuje liczne działania mające na celu poprawę warunków życia najbiedniejszych. Chociaż jego działalność charytatywna nie zawsze przynosi natychmiastowe efekty, Judym jest przekonany o wartości swojej pracy.

Tomasz Judym odnajduje szczęście w altruistycznej działalności i realizacji młodzieńczych ideałów. Jego praca, mimo licznych przeciwności i osobistych wyrzeczeń, staje się źródłem satysfakcji. Dla Judyma szczęście to nie chwilowa euforia, ale długotrwałe spełnienie wynikające z poświęcenia się dla innych i realizacji wyższych wartości. To przeświadczenie o roli pracy jako miernika wartości człowieka sprawia, że Judym czuje się spełniony, choć jego życie prywatne nie zawsze jest szczęśliwe.

Kolejnym interesującym przykładem jest postawa Justyny Orzelskiej, bohaterki powieści "Nad Niemnem" Elizy Orzeszkowej. Justyna, młoda szlachcianka z trudnej sytuacji, odnajduje szczęście w przemianie wewnętrznej oraz zaakceptowaniu siebie i swojego miejsca w świecie. Powieść rozgrywa się w epoce pozytywizmu, a tło historyczne stanowi powstanie styczniowe, które w dużej mierze wpłynęło na losy bohaterów.

Justyna, żyjąc w dworze Korczyńskim, początkowo nie czuje się szczęśliwa ani spełniona. W poszukiwaniu sensu życia, poznaje Jana Bohatyrowicza, młodego chłopa z pobliskiego zaścianka. Ich relacja stopniowo przeradza się w głębokie uczucie, co prowadzi Justynę do decyzji o zamieszkaniu na wsi i prowadzeniu wspólnie z Janem gospodarstwa.

Zaangażowanie Justyny w pracę na roli staje się dla niej katalizatorem przemiany wewnętrznej. Przestaje być jedynie biernym obserwatorem swojego życia, a staje się aktywnym uczestnikiem wspólnoty wiejskiej. Działając na rzecz lokalnej społeczności, odnajduje poczucie spełnienia i satysfakcję. Jej szczęście wynika z harmonii z naturą, pracy i miłości do Jana.

Justyna Orzelska osiąga szczęście poprzez zaakceptowanie swojego życia na wsi i odnalezienie wartości w codziennej pracy. Jej postawa pokazuje, że szczęście może być wynikiem prostego, ale pełnego sensu życia, opartego na bliskich relacjach i wspólnocie.

Podsumowując, postawy Stanisławy Bozowskiej, Tomasza Judyma i Justyny Orzelskiej dostarczają różnych odpowiedzi na pytanie, co zapewnia człowiekowi szczęście. Dla tych bohaterów szczęście jest wynikiem działania na rzecz innych, poświęcenia się dla wyższych wartości oraz realizacji ideałów, które nadają sens ich życiu. Praca, niezależnie od formy, jest wspólnym mianownikiem i katalizatorem szczęścia w ich przypadku.

Literatura, poprzez ukazywanie losów różnych bohaterów, inspiruje nas do refleksji nad naturą szczęścia i wartościami, które mogą nas do niego przybliżyć. Postawy literackich bohaterów zachęcają również do zastanowienia się nad naszymi własnymi dążeniami i poszukiwaniami szczęścia. Dzięki literaturze możemy lepiej zrozumieć, że szczęście nie zawsze zależy od zewnętrznych okoliczności, lecz często wynika z naszej wewnętrznej postawy i podejścia do życia.