S. Barańczak "Garden Party" i C. K. Norwid "Ostatni-despotyzm" - porównanie
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 4.08.2024 o 17:11
Rodzaj zadania: Wypracowanie
Dodane: 4.08.2024 o 16:30
Streszczenie:
Poezja Norwida i Barańczaka krytykuje ignorancję cudzoziemców wobec Polski, ukazując jej historię i problemy. Oba utwory to refleksje nad narodową tożsamością.
S. Barańczak "Garden Party" i C. K. Norwid "Ostatni despotyzm" - porównanie
#Historia Polski jest pełna dramatyzmu i zwrotów akcji, które niejednokrotnie wpływały na jej losy i pozycję na arenie międzynarodowej. Szczególnie XVIII wiek okazał się być okresem wyjątkowo bolesnym dla polskiego państwa, które zostało podzielone na trzy rozbiory przez sąsiadujące mocarstwa: Rosję, Prusy i Austrię. Pierwszy rozbiór Polski w 1772 roku zapoczątkował proces dezintegracji, który zakończył się trzecim i ostatecznym rozbiorem w 1795 roku, prowadząc do zniknięcia Polski z map świata na niemal 123 lata. Ten dramatyczny upadek Polski miał szerokie i długofalowe skutki nie tylko dla jej mieszkańców, ale także dla świadomości międzynarodowej.
Brak istnienia niepodległego państwa polskiego spowodował, że na świecie coraz mniej osób było w stanie wskazać Polskę na mapie, a nazwa „Rzeczpospolita” stopniowo zanikała z międzynarodowych podręczników i rozmów. Dla przybyszów z zagranicy Polska, która niegdyś była potężnym królestwem pod rządami Jagiellonów, stała się czymś niemal zapomnianym. W tym kontekście pojawiają się refleksje dwóch wybitnych polskich poetów, Cypriana Kamila Norwida i Stanisława Barańczaka, którzy w swoich wierszach – odpowiednio "Ostatni despotyzm" i "Garden Party" – przedstawiają ignorancję obcokrajowców wobec Polski. Celem niniejszego wypracowania jest szczegółowe porównanie tych dwóch utworów i omówienie, jak ukazują one problem braku wiedzy o Polsce wśród obcokrajowców.
Tło literackie
Cyprian Kamil Norwid, jeden z najwybitniejszych polskich poetów XIX wieku, jest często określany mianem poety filozoficznego, którego twórczość przepełniona jest głębokimi refleksjami na temat kondycji ludzkiej, historii i kultury. Norwid sam przeżył trudne lata na emigracji, doświadczając bolesnych realiów życia na obczyźnie, co znacząco wpłynęło na jego twórczość. Jego poezja pełna jest gorzkich refleksji nad losem ojczyzny i jej znaczeniem w świadomości międzynarodowej.Stanisław Barańczak, polski poeta współczesny, także doświadczył życia na emigracji, głównie w Stanach Zjednoczonych, gdzie przeniósł się z powodów politycznych w latach 80. Jako twórca był niezwykle aktywny, nie tylko pisząc wiersze, ale także tłumacząc literaturę anglojęzyczną na polski i polską na angielski. Barańczak był nie tylko tłumaczem poezji Norwida, ale także czerpał z jego twórczości inspirację, co można zauważyć w jego utworach.
Analiza wiersza "Ostatni despotyzm" C. K. Norwida
"Ostatni despotyzm" Norwida to wiersz, który ukazuje satyryczny ton i dialogową strukturę, które składają się na obraz nieświadomości i ignorancji zagranicznych rozmówców wobec Polski. Wiersz składa się z kilku strof, w których Norwid zazwyczaj korzysta z regularnych rymów, co nadaje utworowi rytmiczności. Strzępki rozmów zasłyszane przez poetę stają się pretekstem do ukazania, jak mało znaczące są dla obcokrajowców wydarzenia historyczne, które mają ogromne znaczenie dla Polaków.Treść utworu koncentruje się na satyrycznej konwersacji, gdzie jeden z rozmówców nie jest w stanie zrozumieć powagi wydarzeń historycznych związanych z upadkiem despotyzmu. W rozmowie dialogowej pojawia się symbolika pomarańczy – owocu banalnego, a jednocześnie pełnego treści historycznej w kontekście Polski. Błahe tematy rozmówce kontrastują z poważnymi kwestiami historycznymi, co dodatkowo podkreśla groteskowość sytuacji.
Głównymi bohaterami wiersza są postać pytającego, która uosabia zagraniczną ignorancję, oraz postać Polaka, który odpowiada na pytania i próbuje wprowadzić rozmówcę w młyn skomplikowanej historii Polski. Forma dialogu i struktura wiersza wzmacniają efekt satyryczny, ukazując, jak niepoważnie traktowane są polskie sprawy przez obcokrajowców.
Analiza wiersza "Garden Party" S. Barańczaka
Wiersz "Garden Party" Barańczaka również odwołuje się do satyrycznych elementów i tematu ignorancji cudzoziemców. W przeciwieństwie do Norwida, Barańczak nie dzieli swojego utworu na wyraźne strofy, co nadaje mu bardziej swobodny, nowoczesny charakter. Zastosowane są jednak rymy parzyste, które wprowadzają pewną regularność i harmonię.Treść wiersza "Garden Party" opiera się na szczególnej sytuacji lirycznej – garden party, podczas którego rozmowy uczestników nabierają absurdalnego wymiaru. Barańczak celowo wprowadza cytat z "Ostatniego despotyzmu", nawiązując do Norwida i podpierając swoją satyrę o podobne motywy. W rozmowie pojawia się nie tylko symbolika pomarańczy, ale także pomylenie nazwiska Barańczaka, co dodatkowo uwydatnia brak wiedzy i zainteresowania obcokrajowców Polską.
Główna postać wiersza to sam Barańczak, utożsamiany z uczestnikiem garden party, który staje się obserwatorem absurdalnego dialogu. Rozmówcy, czyli Amerykanie, zadają stereotypowe i powierzchowne pytania dotyczące Polski, nie zdając sobie sprawy z jej skomplikowanej historii i rzeczywistości. Przez taki zabieg Barańczak nie tylko krytykuje ignorancję, ale też wskazuje na problematyczność sztampowych wyobrażeń o Polsce.
Porównanie wierszy
Podobieństwa w obu utworach są wyraźne. Oba mają formę dialogu, który satyrycznie przedstawia ignorancję cudzoziemców wobec istotnych dla Polski kwestii. W obu wierszach pojawia się motyw powierzchowności, gdzie błahe tematy rozmów dominują ponad ważnymi wydarzeniami historycznymi. Satyryczne podejście obu poetów sprawia, że ich utwory są nie tylko krytyką społeczną, ale też głęboką refleksją nad losem Polski w świadomości międzynarodowej.Różnice w treści i formie również są znaczące. Norwid preferuje bardziej klasyczną strukturę wiersza z podziałem na strofy i regularnymi rymami, podczas gdy Barańczak wybiera nowoczesny, swobodny układ bez wyraźnych strof. Zastosowanie cytatu z "Ostatniego despotyzmu" przez Barańczaka wskazuje na bezpośredni związek między oboma utworami, ale także na różnice w podejściu do tematu. Cytat nie tylko podkreśla związek literacki między poetami, lecz także wzmacnia satyrę, wskazując na powtarzalność ignorancji wobec Polski.
Motywy przewodnie, takie jak ignorancja obcokrajowców i groteskowość sytuacji dialogowych, są spójnie obecne w obu wierszach. Oba utwory nie tylko krytykują brak wiedzy o Polsce, ale też ukazują szerszy problem powierzchowności w międzynarodowych relacjach i postrzeganiu innych kultur.
Interpretacja i wnioski
Ignorancja cudzoziemców jako motyw satyryczny w obu utworach podkreśla problem nieznajomości i niezrozumienia Polski zarówno w XIX, jak i XX wieku. Norwid w XIX wieku i Barańczak w XX wieku na swój sposób krytykują tę samą ignorancję, wskazując na jej utrzymującą się obecność mimo upływu lat i zmieniających się kontekstów historyczno-kulturowych.Oba utwory stanowią gorzkie refleksje nad obrazem Polski w świadomości zagranicznej. Z jednej strony, Polska jako dawny mocarstwo, z drugiej, Polska jako zapomniany kraj pełen historycznych zawiłości. Ta powtarzalność losów Polski w poezji Norwida i Barańczaka ukazuje, że historia ma tendencję do powtarzania się, a obraz Polski w oczach cudzoziemców pozostaje aktualnym problemem niezależnie od epoki.
Znaczenie literackie tych utworów jest nie do przecenienia. Norwid i Barańczak, choć działali w różnych epokach, poprzez swoje wiersze zachowują pamięć narodową i historię Polski. Ich poezja jest świadectwem czasów, w których żyli, i trwałym przekazem kulturalnym, który nadal ma miejsce w literaturze polskiej. Właśnie przez takie dzieła poezja staje się nośnikiem tożsamości narodowej i refleksji nad historią.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 4.08.2024 o 17:11
O nauczycielu: Nauczyciel - Rafał B.
Od 12 lat pracuję w szkole średniej i wspieram uczniów w przygotowaniach do matury i egzaminu ósmoklasisty. Uczę, jak budować tezę, układać argumenty i wybierać przykłady, które realnie pracują na wynik. Na lekcjach dużo ćwiczymy i mało „teoretyzujemy”, co pomaga utrzymać skupienie. Uczniowie doceniają konkret i przejrzysty sposób tłumaczenia.
Wypracowanie jest bardzo dokładne i szczegółowe w analizie porównawczej wierszy "Garden Party" Barańczaka i "Ostatni despotyzm" Norwida.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się