Rozważ znane słowa Hamleta („Być albo nie być – oto jest pytanie”) pochodzące z utworu W. Szekspira.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 16.08.2024 o 16:56

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 16.08.2024 o 16:17

Słowa "Być albo nie być – oto jest pytanie" wypowiedziane przez Hamleta, głównego bohatera tragedii Williama Szekspira, są jednymi z najbardziej rozpoznawalnych i cytowanych fraz w literaturze światowej. Otwarcie głębokiego monologu Hamleta, te słowa wprowadzają czytelnika w świat mrocznych myśli młodego księcia Danii. Próbując rozważyć ich pełne znaczenie, należy zrozumieć nie tylko kontekst, w którym zostały wypowiedziane, ale również złożoną osobowość Hamleta oraz wagę filozoficznych i egzystencjalnych tematów poruszanych przez Szekspira.

William Szekspir, żyjący w latach 1564-1616, był wybitnym angielskim dramaturgiem i poetą, często nazywanym "bardem z Avonu". Urodzony i wychowany w Stratford-upon-Avon, zdobył ogromną sławę w Londynie jako członek Kompanii Sług Lorda Szambelana, jednego z najbardziej znanych zespołów teatralnych tamtych czasów. Szekspir był nie tylko wybitnym pisarzem, lecz również aktorem, a jego twórczość obejmuje takie arcydzieła jak "Makbet", "Król Lear", "Otello", "Romeo i Julia" oraz wiele innych. Jego wkład w język angielski jest nieoceniony – wprowadził około 1700 nowych wyrazów, które są używane do dzisiaj. Jego dzieła eksplorują głębię ludzkich emocji, zawiłości polityki oraz nieustanne pytania o sens życia.

Monolog Hamleta jest jednym z najwcześniejszych i najbardziej wpływowych rozważań egzystencjalnych w literaturze. W swojej refleksji nad życiem i śmiercią, Hamlet walczy z głębokim rozczarowaniem i bólem. Pytanie "Być albo nie być" odzwierciedla uniwersalny dylemat: czy lepiej jest żyć, znosząc cierpienia i przeciwności losu, czy zaryzykować śmierć, której konsekwencji nie możemy przewidzieć. Te pytania nie są jedynie literackimi ozdobnikami – są one fundamentalnymi pytaniami egzystencjalnymi, które zadawało sobie wielu myślicieli przez wieki.

Głębia monologu Hamleta polega również na jego refleksji nad naturą cierpienia. "Znosić pociski zawistnego losu" oznacza stawienie czoła życiowym trudnościom, podczas gdy "w walce je pokonać" sugeruje próbę aktywnego przeciwdziałania im. To załamanie między biernym znoszeniem a aktywnym działaniem jest sercem dylematu Hamleta. Hamlet dalej posuwa się do rozważań na temat śmierci jako ucieczki od cierpienia: "Umrzeć, zasnąć", ale natychmiast pojawiają się wątpliwości – "Zasnąć, i śnić może". Śmierć może nie być końcem cierpienia, ale początkiem czegoś nieznanego i potencjalnie równie bolesnego.

Porównując Hamleta z innymi postaciami dramatu, widzimy, jak różne strategie i decyzje prowadzą do odmiennych rezultatów. Hamlet, syn zabitego króla, jest postacią rozdwojoną między obowiązkiem a wątpliwościami. Jego udawane szaleństwo jest próbą odkrycia prawdy o śmierci ojca, a także strategią ochrony przed niebezpieczeństwami na dworze. Z drugiej strony, Klaudiusz, który zabił króla, jest postacią napędzaną żądzą władzy. Walczy z własnym sumieniem, a jego decyzje o eliminacji zagrożeń, takich jak zakazane spotkanie z Gertrudą, prowadzą do większego chaosu.

Postać Ofelii również stanowi ważny element dramatu. Ofelia, rozdarta między miłością do Hamleta a obowiązkami wobec ojca, ostatecznie staje się ofiarą tych przeciwności. Jej tragiczna śmierć, często interpretowana jako samobójstwo, jest symbolicznym zakończeniem jej konfliktów wewnętrznych.

Hamlet, będąc postacią niejednoznaczną, często balansuje między sercem a rozumem. W sytuacjach emocjonalnych jak śmierć Poloniusza, czy zwierzenia do matki Gertrudy, widzimy jego wewnętrzne konflikty. Stara się kontrolować swoje uczucia, ale wielokrotnie mu się to nie udaje, co jest widoczne szczególnie podczas pogrzebu Ofelii, gdzie jego ból jest nie do powstrzymania.

Społeczny i klasowy kontekst, w którym działa Hamlet, również odgrywa znaczącą rolę w dramacie. Shakespeare, skupiając się na elicie, przedstawia dylematy, które choć dotykają najbogatszych, są w swojej istocie uniwersalne. Ukazuje, że bogactwo i władza nie chronią przed egzystencjalnymi pytaniami i cierpieniem. Problemy bogatych i biednych społeczeństw mogą się różnić, ale pytania o sens życia, dylematy moralne i walka z przeciwnościami losu są powszechne.

Hamlet, jako postać literacka, stał się archetypem człowieka walczącego z własnymi słabościami, dążącego do prawdy i próbującego znaleźć swoje miejsce w świecie pełnym niesprawiedliwości i cierpienia. Jego dylematy egzystencjalne są nadal aktualne dla współczesnych czytelników i widzów, przypominając o uniwersalności ludzkich zmagań.

Monolog Hamleta, podjęcie problemu "być albo nie być", jest głęboką refleksją nad ludzką kondycją. Nie ma jednoznacznych odpowiedzi, a każda interpretacja przynosi nowe wątpliwości i pytania. W ten sposób, poprzez postać Hamleta, Shakespeare pokazuje ludzką tendencję do nieustannego poszukiwania prawdy, nawet w obliczu niepewności i strachu. Jego bohaterowie ukazują, jak trudne jest racjonalne pojmowanie świata i próby znalezienia sensu w chaotycznej rzeczywistości.

W rezultacie słowa "Być albo nie być – oto jest pytanie" stają się wiecznym przypomnieniem dla ludzkości o trudnych dylematach, jakie spotykamy na drodze do zrozumienia życia i samego siebie. Hamlet, jako postać, oraz Szekspir, jako autor, pozostają fundamentalnymi filarami literatury, wprowadzającymi i kontynuującymi ważne dyskusje o naturze ludzkiej egzystencji i wadze życiowych wyborów.