Łatwowierność i hipokryzja oraz niebezpieczeństwa, jakie za sobą niosą te cechy na przykładzie charakterystyki postaw głównych postaci z komedii „Świętoszek” Moliera.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 26.08.2024 o 21:37

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 26.08.2024 o 21:23

---

I. Wstęp

Świat wokół nas coraz częściej staje się areną dla licznych afer, korupcji i oszustw. Przykłady można znaleźć zarówno w życiu politycznym, jak i codziennym, gdzie hipokryzja i łatwowierność wciąż dominują nad zdrowym rozsądkiem i prawdziwymi wartościami. Te zjawiska, choć mogą wydawać się współczesne, mają korzenie głęboko osadzone w historii ludzkości. Doskonałym świadectwem tego są klasyczne dzieła literackie, które, mimo upływu wieków, wciąż pozostają aktualne. Jednym z takich dzieł jest komedia Moliera „Świętoszek”. Autor w brawurowy sposób ośmiesza hipokryzję i łatwowierność, pokazując, jakie niebezpieczeństwa niosą za sobą te cechy.

Molier, pisząc „Świętoszka”, miał na celu nie tylko bawić swoją publiczność, ale także skłonić do refleksji nad ludzką naturą. Zadanie to realizuje poprzez ukazanie postaci Tartuffe'a, który jest mistrzem hipokryzji, oraz Orgona, który staje się ofiarą swej łatwowierności. Dzięki nim Molier ukazuje, jak szkodliwe mogą być te cechy i do jakich konsekwencji mogą prowadzić.

II. Główna analiza

A. Charakterystyka Tartuffe'a - ucieleśnienie hipokryzji

Tartuffe, główny bohater komedii, jest postacią pełną sprzeczności. Z pozoru jest to człowiek pobożny i skromny, jednak jego prawdziwe oblicze ujawnia głęboko zakorzenioną hipokryzję. Tartuffe umiejętnie manipuluje swoimi zachowaniami, aby zdobyć zaufanie i sympatię Orgona, gospodarza domu, w którym się znajduje. W rzeczywistości jest człowiekiem bezwzględnym, który dąży do zaspokojenia własnych potrzeb kosztem innych.

Zdolność Tartuffe'a do manipulacji jest wręcz przerażająca. Używa religii i fałszywej pobożności jako narzędzi do osiągnięcia swoich celów. Nawet sam Orgon, który początkowo jest sceptyczny, szybko ulega jego urokom. Tartuffe udowadnia, że jest mistrzem w udawaniu cnót, których w rzeczywistości mu brakuje. Dzięki tym cechom zyskuje kontrolę nad Orgonem i jego majątkiem, a także próbuję wpłynąć na inne osoby w domu.

B. Postać Orgona - przykład łatwowierności

Orgon jest apoteozą łatwowierności - człowiekiem zdolnym do całkowitego oddania swojego życia i majątku w ręce manipulacyjnego oszusta. Jego fascynacja Tartuffem jest niepohamowana i nieuzasadniona. Pomimo ostrzeżeń ze strony rodziny i przyjaciół, Orgon jest zaślepiony wiarą w pobożność Tartuffe'a.

Przyjęcie Tartuffe'a do domu oraz nadanie mu coraz większych praw ukazuje, jak łatwowierność może zniszczyć zdrowe relacje rodzinne. Orgon staje się całkowicie zależny od rad i wskazówek Tartuffe'a, ignorując potrzeby i uczucia swoich bliskich. Jego decyzje, takie jak wyrzucenie własnego syna z domu, czy przepisanie majątku Tartuffowi, są dowodem na to, jak głęboko można się zatracić w ślepej wierze.

C. Konflikty wynikające z interakcji między dwoma postaciami

Interakcje między Tartuffem a Orgonem prowadzą do licznych konfliktów i napięć w rodzinie Orgona. Niezadowolenie reszty domowników jest jednym z pierwszych skutków działalności Tartuffe'a. Szczególnie widać to w scenie, gdy Orgon postanawia wydać swoją córkę za Tartuffe'a, mimo że jej serce należy do innego mężczyzny. Jego decyzje prowadzą do sytuacji, w której miłość i szczęście córki zostają poświęcone na rzecz wątpliwej pobożności Tartuffe'a.

Najbardziej dramatycznym momentem jest jednak wyrzucenie syna Orgona z domu oraz przepisanie całego majątku na Tartuffe'a. Te decyzje ukazują pełną skalę zaślepienia Orgona oraz totalną manipulację Tartuffe'a, który umiejętnie wplątuje się w zawiłe intrygi, aby osiągnąć swoje cele.

III. Analiza poszczególnych scen jako ilustracja tematu

A. Scena konfliktu między Orgonem a jego synem

Jedną z najbardziej dramatycznych scen w „Świętoszku” jest konflikt między Orgonem a jego synem, Damisem. Damis, widząc prawdziwe oblicze Tartuffe'a, bezskutecznie próbuje przekonać ojca, żeby wyrzucił go z domu. Jego próby kończą się jednak fiaskiem, ponieważ Orgon ufa Tartuffe'owi bezgranicznie. W rezultacie syn zostaje wyrzucony, a Orgon pogrąża się w fanatycznej wierze w niewinność Tartuffe'a.

Analiza motywów Orgona i zachowania Tartuffe'a w tej scenie pokazuje, jak łatwo można stracić zdrowy rozsądek, gdy wierzymy w fałszywe autorytety. Orgon, zaślepiony swoją wiarą, nie tylko krzywdzi swoją rodzinę, ale także staje się narzędziem w rękach Tartuffe'a, który bez wahania wykorzystuje jego łatwowierność.

B. Historia przepisywania majątku

Symboliczne znaczenie przepisania majątku przez Orgona na Tartuffe'a jest nie do przecenienia. To nie tylko akt przemocy wobec własnej rodziny, ale także wyraz totalnego zaślepienia. Przez ten czyn Orgon nie tylko oddaje cały swój majątek w ręce niewłaściwej osoby, ale również naraża przyszłość swoich bliskich na niebezpieczeństwo.

Motywy Orgona mogą być różnorako interpretowane - jako zemsta na rodzinie, która nie podziela jego fascynacji Tartuffem, ale przede wszystkim jako skutek jego łatwowierności. Orgon, ślepo wierząc w pobożność Tartuffe'a, nie dostrzega oczywistych sygnałów, które wskazują na oszustwa i manipulacje. Decyzja ta odbija się później na całej rodzinie, która musi stawić czoła konsekwencjom łatwowierności Orgona.

IV. Analogia do współczesnych przykładów hipokryzji i łatwowierności

A. Historie z codziennego życia

Hipokryzja i łatwowierność to cechy, które nie zniknęły wraz z upływem czasu. Współczesnym przykładem może być budowa domu dla chorych na AIDS i HIV, gdzie publiczne poparcie dla idei często koliduje z rzeczywistymi postawami społecznymi. Ludzie deklarują wsparcie i empatię, jednak ich rzeczywiste zachowania i reakcje w sytuacjach kryzysowych często demaskują hipokryzję.

B. Porównanie do sekt i manipulacji

Mechanizmy działania sekt są niezwykle podobne do tych, które obserwujemy w relacji między Tartuffem a Orgonem. Sekt poprzez manipulację psychologiczną zdobywają swoich wyznawców, wykorzystując ich łatwowierność i pragnienie znalezienia sensu życia. Orgon, podobnie jak osoby wciągnięte do sekt, ślepo wierzy w autorytet Tartuffe'a, nie dostrzegając żadnych podejrzanych sygnałów.

V. Podsumowanie

Analiza postaci Tartuffe'a i Orgona w komedii „Świętoszek” Moliera ukazuje uniwersalność problemów wynikających z hipokryzji i łatwowierności. Tartuffe'a, wykorzystujący zaufanie i naiwność innych, oraz Orgona, reprezentującego osoby zaślepione fałszywymi autorytetami, są jak lustro dla współczesnych trudności społecznych. Hipokryzja i łatwowierność nie zmieniły się na przestrzeni wieków, a ich konsekwencje wciąż są dotkliwe i destrukcyjne.

Literatura, jak pokazuje przykład Moliera, ma nieocenioną wartość edukacyjną i społeczną. Dzięki niej możemy lepiej zrozumieć mechanizmy rządzące ludzkimi zachowaniami, a także uniknąć błędów, które mogą kosztować nas bardzo wiele. „Świętoszek” to nie tylko komedia, ale przede wszystkim ostrzeżenie przed zgubnymi skutkami hipokryzji i łatwowierności, które warto wziąć sobie do serca.

VI. Bibliografia

- Molier, „Świętoszek” - Opracowania krytyczne dotyczące twórczości Moliera - Artykuły na temat hipokryzji i łatwowierności w literaturze i społeczeństwie

---

W ten sposób praca ukazuje w jasny i wyczerpujący sposób, jak postacie w komedii Moliera „Świętoszek” demonstrują niebezpieczeństwa hipokryzji i łatwowierności oraz jakie konsekwencje niosą ze sobą te cechy, zarówno w kontekście literackim, jak i współczesnym.