Odwołując się do losów głównego bohatera „Granicy”, skomentuj słowa: „Jest się takim, jak myślą ludzie, nie jak myślimy o sobie my, jest się takim, jak miejsce w którym się jest”

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 27.08.2024 o 10:39

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 27.08.2024 o 9:59

Powieść „Granica” autorstwa Zofii Nałkowskiej, napisana w latach 1932-1935, jest uznawana za najwybitniejsze dzieło tej autorki. Powieść ta nie tylko ukazuje skomplikowane losy jednostki, ale również zgłębia zagadnienia dotyczące wpływu społecznego, kształtowania tożsamości i konfliktu między ideałami a rzeczywistością. Centralną postacią „Granicy” jest Zenon Ziembiewicz, człowiek o wysokich ambicjach i szczytnych młodzieńczych ideałach, który stopniowo poddaje się wpływom otoczenia, co prowadzi do jego moralnej degradacji. W kontekście jego losów warto przyjrzeć się cytatowi: „Jest się takim, jak myślą ludzie, nie jak myślimy o sobie my, jest się takim, jak miejsce w którym się jest”. Los Zenona doskonale ilustruje, jak silnie opinia innych oraz warunki otoczenia mogą kształtować osobowość i postępowanie jednostki.

Młodzieńcze życie Zenona Ziembiewicza nacechowane było marzeniami o wielkich celach i pozytywnych zmianach społecznych. Wychowany w rodzinie zdeklasowanej szlachty, od najmłodszych lat obserwował postępowanie swojego ojca i postanowił, że nigdy nie podąży jego śladami. Ta wewnętrzna przysięga staje się fundamentalnym elementem jego tożsamości. Po ukończeniu szkoły Zenon wyjeżdża na studia do Paryża, gdzie zdobywa wiedzę na temat realiów społecznych i gospodarczych świata, co jeszcze bardziej utwierdza go w przekonaniu, że jest w stanie coś zmienić.

Po powrocie do Polski, Zenon podejmuje pracę w redakcji „Niwa”, gdzie po krótkim czasie zostaje jej redaktorem naczelnym. Początkowo pełen entuzjazmu, szybko przekonuje się, że musi iść na kompromisy z rzeczywistością, aby zachować swoją pozycję i wpływy. Początkowe ustępstwa wobec nacisków ze strony Czechlińskiego wydają się niewielkie, z biegiem czasu stają się coraz większe, aż w końcu Zenon zauważa, że jego młodzieńcze ideały zostały zepchnięte na margines przez pragmatyzm i konieczność przystosowania się do otoczenia.

Zenon szybko wspina się po szczeblach kariery, aż w końcu zostaje prezydentem miasta. Jego początkowe inicjatywy społeczne, mające na celu poprawę bytu najuboższych, szybko spotykają się z rzeczywistością codziennych konfliktów i kryzysów, z którymi musi się zmierzyć. Wyłania się tu kluczowy aspekt jego postaci: Zenon staje się uwięziony pomiędzy własnymi przekonaniami a oczekiwaniami społeczeństwa. Jego próby reform napotykają na opór ze strony tych, których interesy narusza, co prowadzi do coraz większych kontrowersji wokół jego osoby.

Szczególnie dramatycznym momentem w życiu Zenona jest konflikt z robotnikami, który kończy się rozkazem strzelania do protestujących. To wydarzenie stanowi punkt kulminacyjny w jego zawodowej i osobistej degradacji. Decyzja ta nie wynika z jego przekonań, lecz z konieczności podporządkowania się sytuacji, w której się znalazł.

W sferze osobistej, Zenon zawiera małżeństwo z Elżbietą Biecką, jednak nie potrafi uwolnić się od skomplikowanej relacji z Justyną Bogutówną, młodą kobietą, której uwiedzenie ma tragiczne konsekwencje. Zenon wydaje się nieświadomy, jak bardzo jego czyny wpływają na życie Justyny, która po aborcji popada w chorobę psychiczną. Konflikt pomiędzy Zenonem a Justyną kończy się dramatycznie, gdy dziewczyna oblewa go kwasem. Jest to akt desperacji i zemsty, wynikający z głębokiego cierpienia i świadomości manipulacji, jakiej była poddana.

Zenon, mimo upadku, wciąż próbuje usprawiedliwić swoje postępowanie przed sobą i innymi. Widzimy, jak wewnętrzne sprzeczności i samooszukiwanie prowadzą do jego coraz większego oderwania od rzeczywistości. Jego wizerunek jako człowieka ambitnego i szlachetnego coraz bardziej rozmija się z rzeczywistością, w której jest postrzegany jako wyrachowany manipulant i hipokryta.

Analizując słowa „Jest się takim, jak myślą ludzie, nie jak myślimy o sobie my, jest się takim, jak miejsce w którym się jest” w kontekście losów Zenona, można zauważyć, jak silny wpływ otoczenie oraz opinia innych mają na jednostkę. Zenon, mimo początkowych marzeń o niezależności, stopniowo podporządkowuje się warunkom, które go otaczają. Reputacja, jaką sobie buduje, jest determinowana przez decyzje, jakie podejmuje pod wpływem zewnętrznych nacisków. Na różnych etapach jego życia widzimy, jak opinia społeczna wpływa na jego samoocenę i postępowanie.

Miejsce pracy, kariera w „Niwa”, polityczne okoliczności i kryzysy, jakimi się zmaga jako prezydent miasta, również mają ogromny wpływ na kształtowanie jego osoby. Zenon staje się niejako produktem swojego środowiska, co dobitnie pokazuje, jak miejsce i warunki, w jakich się znajdujemy, mogą determinować nasze działania i kształtować naszą tożsamość.

Relacja pomiędzy wewnętrzną oceną Zenona a opinią społeczną jest pełna napięć i sprzeczności. Zenon próbuje pogodzić własne poczucie tożsamości z ocenami innych, co prowadzi do wewnętrznego konfliktu i samooszukiwania. Nie jest w stanie zobaczyć siebie w pełni jako osoby, którą inni widzą. Jego zdolność do samorefleksji jest ograniczona, co zwiększa jego tragedię.

Podsumowując, cytat „Jest się takim, jak myślą ludzie, nie jak myślimy o sobie my, jest się takim, jak miejsce w którym się jest” odnosi się bezpośrednio do losów Zenona Ziembiewicza. Jego życie i wybory są w dużej mierze determinowane przez otoczenie i opinię innych. Analiza jego postępowania pokazuje, jak trudno jest zachować własne ideały w obliczu społecznych i politycznych nacisków. Tragiczna historia Zenona jest przestrogą i jednocześnie uniwersalnym przesłaniem o ludzkiej słabości wobec wpływów zewnętrznych, a także o nieuchronności kompromisów, jakie musi podjąć jednostka, aby funkcjonować w danym środowisku. Nawet najlepsze intencje mogą zostać zniekształcone przez naciski otoczenia i warunki, w jakich człowiek się znajduje, co czyni przesłanie Nałkowskiej niezwykle aktualnym również w kontekście współczesności.