Miłość – źródło szczęścia czy cierpienia? Rozprawka na podstawie lektur „Cierpienie młodego Wertera”, „Pan Tadeusz” oraz „Romeo i Julia”

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 17.01.2026 o 12:22

Miłość - jedno ze słów, które od zawsze budzi najwięcej emocji i refleksji. W literaturze na przestrzeni wieków temat ten był i jest poruszany nieprzerwanie. Przyglądając się trzem klasycznym dziełom literackim: "Cierpienia młodego Wertera" Johanna Wolfganga Goethego, "Panu Tadeuszowi" Adama Mickiewicza oraz "Romeo i Julia" Williama Szekspira, możemy stwierdzić, że miłość stanowi zarówno źródło szczęścia, jak i cierpienia. Każda z tych lektur ukazuje różne aspekty miłości, dostarczając czytelnikowi zarówno chwil radości, jak i momentów pełnych bólu i żalu.

Zacznijmy od "Cierpień młodego Wertera". To powieść epistolarna, której fabuła koncentruje się na nieszczęśliwej miłości tytułowego bohatera do Lotty. Werter, mężczyzna o niezwykle wrażliwej duszy, zakochuje się bez pamięci w kobiecie, która jest już zaręczona z innym. Jego miłość jest głęboka i prawdziwa, ale nieodwzajemniona. Dla Wertera uczucie to staje się źródłem ogromnego cierpienia, które prowadzi go do desperackich kroków. Próby zbliżenia się do Lotty, spotkania z nią, każda rozmowa są dla Wertera zarazem źródłem szczęścia i bólu. Kiedy zdaje sobie sprawę, że nie ma szans na wzajemność, jego cierpienie pogłębia się do takiego stopnia, że ostatecznie popełnia samobójstwo. Werter staje się symbolem romantycznego kochanka, którego miłość doprowadziła do tragicznego końca. Jego historia pokazuje, jak intensywna i niszcząca może być niespełniona miłość.

"Pan Tadeusz" Adama Mickiewicza, narodowa epopeja polska, również porusza temat miłości. Historia Tadeusza i Zosi to centralny wątek miłosny utworu. Tadeusz, młody szlachcic, powraca do rodzinnego Soplicowa i zakochuje się w Zosi, która jest symbolem niewinności i czystości. W przeciwieństwie do historii Wertera, ich miłość dojrzewa i rozwija się w zgodzie z tradycjami i oczekiwaniami społecznymi. Miłość Tadeusza i Zosi, mimo wielu trudności i nieporozumień, culminuje w szczęśliwym zakończeniu. W kontekście "Pana Tadeusza", miłość jawi się przede wszystkim jako źródło szczęścia i harmonii. Dzięki wzajemnej miłości bohaterowie odnajdują spokój i szczęście, które z kolei promieniują na otoczenie, przynosząc zgodę i pojednanie między zwaśnionymi rodami.

Z kolei "Romeo i Julia" Williama Szekspira to chyba najbardziej klasyczna opowieść o miłości w literaturze światowej. Historia dwóch młodych kochanków, którzy pochodzą z zwaśnionych rodzin, pokazuje, jak miłość może być zarówno nieskończonym źródłem radości, jak i przyczyną nieopisanej tragedii. Miłość Romea i Julii jest prawdziwa i namiętna, ale z góry skazana na niepowodzenie z powodu konfliktów rodzinnych. Ich uczucie doprowadza do serii dramatycznych wydarzeń, które ostatecznie kończą się ich śmiercią. Romeo i Julia doświadczają chwil intensywnego szczęścia, ale to szczęście jest krótkotrwałe i pełne niebezpieczeństw. Historia ta pokazuje, jak miłość może być równie silna w swoim pozytywnym, jak i destrukcyjnym aspekcie. Młodzi kochankowie decydują się na skradzione chwile szczęścia, ale w rezultacie płacą za to najwyższą cenę.

Analizując trzy przedstawione dzieła, możemy zauważyć, że miłość jest skomplikowanym uczuciem, które nie da się jednoznacznie ocenić jako źródło jedynie szczęścia czy tylko cierpienia. W "Cierpieniach młodego Wertera" miłość prowadzi do tragedii i śmierci, stając się przede wszystkim źródłem cierpienia. W "Panu Tadeuszu" miłość przynosi harmonię i szczęście, stając się siłą konstruktywną i pozytywną. W "Romeo i Julii" miłość jest pełna sprzeczności — przynosi chwilowe szczęście, ale ostatecznie prowadzi do tragicznego końca.

Z powyższego wynika, że miłość ma wiele oblicz i zależnie od okoliczności może przynosić różne efekty. Każda miłość jest inna i wpływa na życie bohaterów w odmienny sposób. Literaturze zawdzięczamy szerokie światło, jakie rzuca na różnorodność i złożoność tego uczucia, dzięki czemu możemy lepiej zrozumieć zarówno szczęście, jak i cierpienie, jakie z miłości może płynąć.