Żaden cel, nawet najbardziej wzniosły nie usprawiedliwia zbrodni. Rozwiń temat w oparciu o wybrane przykłady dzieł literackich

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 13.10.2023 o 6:30

Żaden cel, nawet najbardziej wzniosły nie usprawiedliwia zbrodni

Nie można zaprzeczyć faktowi, że człowiek posiada zdolność do osiągania celów, dążenia do sukcesu i realizacji swoich marzeń. Jednakże, istnieje pewna granica, której przekroczenie prowadzi do nietolerowalnych czynów - zbrodni. Bez względu na to, jak edukacyjne, polityczne czy nawet ideologiczne jest dążenie, żadne z nich nie powinny usprawiedliwiać popełniania czynów przestępczych. Celem mojego wypracowania jest przedstawienie i rozważenie tego stwierdzenia na podstawie wybranych przykładów literackich.

Jedną z najbardziej ikonicznych powieści w literaturze światowej, która ukazuje nieetyczne działanie w imię najszlachetniejszych celów, jest "Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego. Główny bohater, Raskolnikow, uważa, że może przyczynić się do lepszego społeczeństwa poprzez zamordowanie starszej kobiety, która jego zdaniem nie zasługuje na życie. Jego intencje są nobliwe, ponieważ pragnie uwolnić świat od przestępców i nietoperzy społecznych. Niemniej jednak, jego działania prowadzą jedynie do tragedii i katastrofy, a nie do jakiejkolwiek pozytywnej zmiany. Autor wyraźnie pokazuje, że nawet najwyższe cele nie usprawiedliwiają popełnienia zbrodni.

Innym przykładem literackim, który podkreśla niemożliwość usprawiedliwienia zbrodni, jest "Romeo i Julia" Williama Szekspira. Tytułowi bohaterowie, zakochani w sobie, podejmują decyzję o ślubie, pomimo nienawiści między ich rodzinami. Ich determinacja w dążeniu do swobodnego wyboru miłości prowadzi do nieodwracalnej tragedii, w której giną nie tylko oni sami, ale również kilku innych postaci. Mimo że ich intencje są szlachetne i motywowane miłością, nie sposób usprawiedliwić skutków ich czynów. To jedno z głównych przesłań Szekspira - miłość nie może usprawiedliwiać popełniania błędów, a zbrodnie nie powinny być narzędziem w jej imię.

Ostatnim przykładem, który chciałbym przedstawić, jest powieść George'a Orwella "Czujnik kłamstw". Główny bohater, Winston Smith, żyje w totalitarnym społeczeństwie, w którym wolność jednostki została całkowicie zagłuszona. Niezadowolony z tego stanu rzeczy, postanawia przeciwstawić się reżimowi poprzez ukrytą działalność i niespełnienie nakazów. Jednakże, przez całą powieść widzimy jak bohater jest terroryzowany przez władze i jak jego życie zamienia się w piekło. Mimo że jego walka była inspirowana pragnieniem wolności i sprawiedliwości, nie można usprawiedliwić zbrodni i cierpienia, jakie towarzyszą jego dążeniom.

Wnioskiem płynącym z powyższych przykładów jest jasne przekonanie, że żaden cel, nawet najbardziej wzniosły, nie powinien usprawiedliwiać zbrodni. Niezależnie od intencji i motywacji, popełnienie czynów przestępczych jest niewłaściwym i nieakceptowalnym sposobem osiągania celów. Literatura, jak i wiele innych dziedzin życia, jednogłośnie podkreśla, że wartości moralne i etyczne powinny być ponad wszelkimi celami, a bezustanna walka o ich przestrzeganie jest jedynym słusznym podejściem.