Mrożąca krew w żyłach przygoda, którą przeżyłem z bohaterem lektury 'Billboard Bagins'

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 19.01.2026 o 18:46

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 16.01.2026 o 14:06

Stojąc w zielonej dolinie Shire, otoczony wzgórzami pełnymi zieleni i kwitnących kwiatów, nigdy bym nie przypuszczał, że moje życie przybierze tak dramatyczny obrót. Wszystko zaczęło się od spotkania z Bilbo Bagginsem, rezolutnym hobbitem, którego życie wypełniały spokojne dni w norkach pod Pagórkiem w Hobbitonie. Jednak, jak się niebawem przekonałem, niespodziewane zwroty akcji czaiły się tuż za rogiem, a ja miałem okazję współuczestniczyć w jednej z najbardziej mrożących krew w żyłach przygód, jakie Shire kiedykolwiek widziało.

Wszystko zaczęło się od wizyty czarodzieja Gandalfa Szarego, który zapoczątkował wydarzenia, jakie wywróciły życie Bilba do góry nogami. Gandalf wybrał Bilbo na czternastego uczestnika wyprawy, której celem było odzyskanie złota krasnoludów z Samotnej Góry strzeżonego przez smoka Smauga. Już samo spotkanie z grupą krasnoludów pod wodzą Thorina Dębowej Tarczy w domu Bilba było doświadczeniem nietypowym – pełnym śpiewu, historii i tajemniczych map, które wzbudziły we mnie przeczucie, że ta przygoda nie będzie zwyczajna.

Dołączywszy do ekspedycji, szybko przyszło mi się zmierzyć z pierwszymi próbami. Droga przez Góry Mgliste stała się punktem zwrotnym naszej wyprawy. Gdy podróżowaliśmy przez zdradliwe ścieżki i ciemne jaskinie, nasze szeregi zostały rozbite przez atak goblinów. W chaotycznym zamieszaniu zostaliśmy wciągnięci w głąb gór i rozdzieleni. Przechodząc przez kręte korytarze, napotkaliśmy na wiele zagrożeń, jednak najbardziej przerażającym z nich była tajemnicza postać, która pojawiła się w mrocznych jaskiniach – Gollum.

Spotkanie z Gollumem było doświadczeniem, które na długo zapisało się w mojej pamięci. Ta zagadkowa, nieco odrażająca istota, skryta w ciemnościach, zaproponowała Bilbowi grę w zagadki. Nasze życie wisiało na włosku, gdyż stawka była wysoka – wyjawienie tajemnicy wyjścia z jaskiń lub pożarcie przez Golluma. Bilbo, używając sprytu i intelektu, odpowiadał na zagadki Golluma, a czas zdawał się płynąć nieubłaganie wolno. Dreszcz emocji towarzyszył każdej odpowiedzi, każde słowo mogło nas zaprowadzić do zguby. W kulminacyjnym momencie Bilbo natknął się na coś, co miało zmienić bieg nie tylko tej przygody, ale i historii całego Śródziemia – na magiczny pierścień Golluma.

Użycie pierścienia, który dawał niewidzialność, pozwoliło Bilbowi na przemyślne oszukanie Golluma i ucieczkę z lochów. Ta część przygody była jedynie zapowiedzią kolejnych wyzwań. Po odzyskaniu wolności przyszło nam stawić czoła przerażającym wargom oraz elfiemu królestwu Mirkwood, gdzie złe moce i pajęcze sieci były naszymi codziennymi towarzyszami. Jednak najbardziej mrożącym krew w żyłach wydarzeniem był moment, w którym dotarliśmy do Samotnej Góry.

Smaug, olbrzymi smok z piekielnym ogniem tlił się w sercu góry. Bilbo, korzystając ze swojego nowego nabytku i niewidzialności, przemknął do skarbca, w którym Smaug spoczywał na stosie złota, pilnując swojego skarbu. Serce biło mi jak oszalałe, gdy Bilbo zbliżał się do rozbudzonego giganta. Smaug ze swoją ogromną siłą i przenikliwym wzrokiem był gotów unicestwić każdego, kto ośmielił się wejść do jego domeny. W mistrzowski sposób Bilbo wykorzystał swój spryt i zdołał zmylić smoka, jednak jego serce było pełne strachu i podziwu dla swojej odwagi.

Nasza przygoda zakończyła się przywróceniem skarbu krasnoludom i zapoczątkowaniem nowych przyjaźni, lecz cieni dramatycznych wydarzeń pozostały w mojej pamięci. To była podróż życia – nie tylko przez ziemie pełne niebezpieczeństw, ale także w głąb siebie, odkrywając nieznane obszary odwagi, sprytu i lojalności. Wspólna przygoda z Bilbem Baggisem nauczyła mnie, że nawet najmniejsza osoba może dokonać wielkich rzeczy, jeśli tylko uwierzy w swoją siłę i przechytrzy los.