Miłość jako siła ocalająca przed złem, ale niekiedy wobec niego bezsilna: Analiza 'Lalki' oraz innego utworu literackiego w dwóch wybranych kontekstach

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 13.04.2025 o 22:13

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 31.03.2025 o 10:29

Miłość jest jednym z najpotężniejszych uczuć, które mogą kształtować życie człowieka. Niekiedy okazuje się siłą ocalającą przed złem, choć czasem jest wobec niego bezsilna. Taki dualizm miłości można dostrzec w literaturze, w tym w powieści Bolesława Prusa "Lalka". Miłość, jako temat literacki, często pokazuje jej różnorodne oblicza i wpływ na ludzkie życie, czego dowodem są również dzieła takie jak "Cierpienia młodego Wertera" Johanna Wolfganga Goethego. Analizując te utwory i wybrane konteksty, można lepiej zrozumieć, jak miłość działa jako siła ocalająca przed złem, ale niekiedy też ujawnia swoją bezsilność.

W "Lalce" Bolesława Prusa miłość między Stanisławem Wokulskim a Izabelą Łęcką jest przykładem uczucia, które zmienia życie bohatera. Wokulski, zakochany w Izabeli, jest gotów na wielkie poświęcenia, by zdobyć jej uczucie. Jego miłość jest tak silna, że staje się motorem napędowym dla wielu jego działań – rozwija swoje interesy, aby zdobyć majątek, który według niego będzie kluczem do serca Izabeli. Jego miłość jest rodzajem ucieczki od zła i próby odnalezienia sensu życia. Wokulski wierzy, że miłość do Izabeli pozwoli mu odnaleźć szczęście. Niestety, jego uczucia pozostają w dużej mierze nieodwzajemnione. Izabela nie jest zdolna do tak głębokiej miłości, postrzegając Wokulskiego przede wszystkim jako człowieka niższego stanu. W ten sposób miłość, która miała ocalać Wokulskiego przed złem samotności i bezsensu, staje się jego przekleństwem i przyczyną cierpienia. W końcu, zrozpaczony i rozczarowany, Wokulski znika w tajemniczych okolicznościach, co może sugerować, że jego miłość, choć wielka, okazała się wobec zła rzeczywistości bezsilna.

Podobny motyw miłości pojawia się w "Cierpieniach młodego Wertera" Goethego. Werter przeżywa intensywną, namiętną miłość do Lotty, która jest jednak zaręczona z innym mężczyzną. Mimo że miłość Wertera jest szczera i głęboka, nie przynosi mu szczęścia, lecz staje się źródłem ogromnego cierpienia. Lotta, będąc wierną narzeczonemu, nie może odwzajemnić uczuć Wertera w sposób, jakiego on pragnie. Jego miłość, która mogłaby go ocalić od samotności i zła świata, w końcu prowadzi go do desperacji i samobójczej śmierci. Werter, tak jak Wokulski, jest przykładem, że miłość choć potężna, bywa również bezsilna wobec pewnych realiów życia.

Analizując inne konteksty literackie, warto przywołać postać Jane Eyre z powieści Charlotte Brontë, jako przykład miłości, która ostatecznie triumfuje nad złem. Miłość Jane do Rochestera jest pełna przeszkód – różnice społeczne, tajemnice z przeszłości Rochestera i poczucie niesprawiedliwości. Jednak pomimo trudności, uczucie Jane i Rochestera okazuje się silniejsze od zła, które ich otacza. Jane potrafi wybaczyć i pomóc Rochestrowi odnaleźć siebie, dzięki czemu ich miłość przetrwała wszelkie przeciwności.

W kontekście filozoficznym, można odwołać się do koncepcji miłości Agape w myśli chrześcijańskiej, gdzie miłość jest bezwarunkową i ofiarną, często stanowiącą ocalenie dla drugiego człowieka. Przykładem może być miłość matki do dziecka, która jest w stanie przetrwać wszelkie trudności i chronić dziecko przed złem.

Podsumowując, miłość w literaturze często przedstawiana jest jako siła, która może ocalić człowieka przed złem oraz nadać sens jego życiu. Jednak jak pokazują przykłady z "Lalki" i "Cierpień młodego Wertera", miłość bywa również bezsilna wobec rzeczywistości i ludzkich ograniczeń. Ostatecznie jej moc zależy od tego, jak ją przeżywamy i jakie wartości jej przypisujemy. W moralnej skali miłości najważniejsze jest, aby była prawdziwa, ofiarna i zrozumiana jako wartość najwyższa.