Dobro i zło to dwa pierwiastki współistniejące ze sobą w świecie. Gdzie przebiega granica między nimi ?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 31.05.2024 o 9:19

Rodzaj zadania: List

Dodane: 31.05.2024 o 9:14

Drogi Uczniu,

"I stworzył Bóg światłość, i zobaczył, że jest dobra. I oddzielił ją od ciemności, która nie była dobra. A potem nastał dzień szósty i powstał człowiek." — te słowa z Biblii doskonale obrazują pierwotny dualizm dobra i zła. Od momentu stworzenia światłości i ciemności przez Boga, te dwa pierwiastki współistnieją ze sobą, tworząc w świecie nieustanne napięcie. Temat granicy między dobrem a złem jest jednym z najbardziej intrygujących zagadnień, które od wieków fascynują zarówno filozofów, jak i literatów.

Narracje o niekończącej się walce między Bogiem a szatanem są motywem przewodnim wielu dzieł literackich. Człowiek, jako istota rozumna, zostaje uwikłany w ten konflikt, nieustannie zmagając się z wewnętrznymi pokusami i moralnymi dylematami. Napięcie, niepewność i zagubienie towarzyszą nam od zarania dziejów. Często stajemy przed wyborem, który determinuje nasze życie — wyborem między dobrem a złem.

Teoria dualizmu dobra i zła zakłada, że dobro jest pierwiastkiem boskim, podczas gdy zło jest jego przeciwieństwem. Natura człowieka jest złożona: z jednej strony mamy tęsknotę za dobrem, wynikającą z boskiej iskry, z drugiej — skłonność do zła, będącą echem grzechu pierworodnego. Te przeciwieństwa znajdują swoje odbicie w literaturze, gdzie bohaterowie stawiają czoła moralnym wyzwaniom.

Jednym z najbardziej klasycznych przykładów jest "Makbet" Williama Szekspira. Makbet, szlachetny rycerz, pod wpływem przepowiedni wiedźm decyduje się na morderstwo króla Duncana. Początkowe wyrzuty sumienia szybko ustępują miejsca bezwzględności, prowadząc bohatera na drogę zła. Jego ambicja i pragnienie władzy przeważają nad moralnością, pokazując, jak cienka jest granica między dobrem a złem.

Podobne dylematy moralne przedstawia postać Raskolnikowa z powieści "Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego. Raskolnikow morduje lichwiarkę i jej siostrę, wierząc, że jego czyn jest usprawiedliwiony wyższą moralną koniecznością. Jednak wyrzuty sumienia i wewnętrzne tortury szybko uzmysławiają mu, że popełnił złe działanie. Teoria nadczłowieka nie wystarczy, aby usprawiedliwić zbrodnię, a jego upadek i moralne rozterki pokazują, jak trudne jest jednoznaczne określenie granicy między dobrem a złem.

Podobne motywy można znaleźć w "Fauście" Johanna Wolfganga von Goethego. Faust, pragnący poznać tajemnice istnienia, zawiera kontrakt z diabłem, Mefistofelesem. Jego dążenie do wiedzy i spełnienia marzeń prowadzi go na drogę zła z egoistycznych pobudek. W jego postaci widzimy, jak pragnienie może zamienić się w zgubę, a granica między dobrem a złem staje się zatarciem.

Inny ciekawy przykład stanowi Jacek Soplica z "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza. Jego zbrodnia, zabicie Stolnika w przypływie emocji, wydaje się aktem czystego zła. Jednak późniejsza pokuta, służba innym i przemiana w księdza Robaka pokazują, że człowiek jest zdolny do odkupienia. Stąd wynika, że zło może wynikać z chwilowej słabości, a dobro może być odzyskane przez wyjątkowe akty odkupienia.

Granica między dobrem a złem staje się szczególnie trudna do rozróżnienia w kontekście patriotycznych działań, jak w przypadku Konrada Wallenroda Adama Mickiewicza. Jego działania przeciwko Krzyżakom, choć ze szlachetnej intencji ratowania Litwy, wiążą się z podstępem i zdradą, co rodzi dylematy moralne. Czy cel uświęca środki? Czy patriotyzm może usprawiedliwić czyny, które są sprzeczne z kodeksem rycerskim?

Literatura często przedstawia jasno wyodrębnione granice między dobrem a złem, jak w przypadku "Władcy Pierścieni" J.R.R. Tolkiena. Symbolika pierścienia jako narzędzia zła i jednoznaczne zdefiniowanie walki między jasnością a ciemnością idealizują jasny podział między tymi pierwiastkami. W rzeczywistości jednak, granica ta jest znacznie bardziej zamazana, a moralne wybory trudniejsze.

Etyczne i moralne zasady stanowią przewodniki, które pomagają nam dokonywać właściwych wyborów. Wewnętrzny głos sumienia i wyrzuty sumienia po złych czynach są dowodami na istnienie wewnętrznego kodeksu moralnego. Społeczność również odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu tych zasad. W literaturze, jak w "Chłopach" Władysława Reymonta, postać Jagny ukazuje, jak naruszenie zasad moralnych społeczności prowadzi do konsekwencji społecznych.

W podsumowaniu, granica między dobrem a złem jest często bardzo cienka i niewidoczna. Człowiek, jako istota ciągle dokonująca wyborów moralnych, jest uwikłany w nieustannie zmieniający się kontekst etyczny. Literatura dostarcza nam wielu przykładów takich dylematów, skłaniając do refleksji nad naszymi własnymi wyborami. Niezależnie od trudności, warto dążyć do postępowania zgodnie z etycznymi zasadami, które pomagają nam unikać zła i kierować się dobrem.

Mam nadzieję, że te refleksje i literackie przykłady pomogą Ci lepiej zrozumieć, gdzie przebiega granica między dobrem a złem.

Z serdecznymi pozdrowieniami, [Twoje imię]