Pragnienie władzy jako źródło ludzkiej tragedii. Rozważ jaki wpływ na losy bohatera ma odwieczna walka o tron ukazana w literaturze. Uzasadnij swoje stanowisko. W argumentacji odwołaj się do znanych ci dramatów antycznych i szekspirowskich

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 8.11.2023 o 16:12

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 7.11.2023 o 16:28

W wielu utworach literackich od antycznych dramatów po dzieła Williama Shakespeare'a, odwieczna walka o tron jest tematem przewodnim. To pragnienie władzy, często spowodowane żądzą kontroli, której bohaterowie nie potrafią się oprzeć, prowadzi ich do zguby. Przyjrzyjmy się wpływowi tego motywu na losy bohaterów, a także zastanówmy się, jak to odnosi się do naszej rzeczywistości.

Wydaje się, że pragnienie władzy jest jak zaraza, która zaraża głównych bohaterów literackich, popychając ich do podejmowania działania, na które byliby niemalże niezdolni w innych okolicznościach. Przykładem tragedii, w której to pragnienie odgrywa kluczową rolę, jest niezapomniana "Antygona" Sofoklesa. Kreon, król Teb, pragnąc utrzymać porządek i ochronić władzę, autorytarnie nakazuje zakaz grzebania ciała jej brata Polinejkesa. Antygona, świadoma braku sprawiedliwości w tym działaniu, postanawia przekroczyć rozkaz i pochować swojego brata. Ostatecznie, zarówno Antygona jak i Kreon ponoszą tragiczne konsekwencje swojego dążenia do władzy, co pokazuje, jak destrukcyjne może być pragnienie kontroli i autorytetu.

Podobnie tragedia "Makbet" Williama Shakespeare'a przedstawia nam historię tytułowego bohatera, który znużony życiem bez władzy, staje się ofiarą wewnętrznej żądzy kontroli nad królestwem. Gdy pragnienie władzy podszeptuje mu, by zabić swojego króla i przejąć tron, losy Makbeta stają się tragiczne. Już sam akt zbrodni sprawia, że jego życie staje się labiryntem intryg, spisków i zdrad. Zabójstwo daje początek serii kolejnych morderstw, które zatruwają jego umysł i prowadzą do jego własnej zguby. W przypadku Makbeta widzimy, jak pragnienie władzy prowadzi do utraty moralności i spycha bohatera na skraj szaleństwa.

Jednak motyw walki o tron i pragnienia władzy nie jest tylko fikcją literacką. Możemy też zauważyć go w naszej rzeczywistości. Przykładem może być niektóre reżimy polityczne, w których władza jest upragniona przez jednego człowieka lub grupę, a ludzie płacą cenę za tę żądzę kontroli. Władza, choć początkowo może być motywowana dobrymi intencjami, często prowadzi do korupcji, ucisku i cierpienia. Jak w literaturze, tak i w życiu codziennym pragnienie władzy jest motywem tragicznym, zawsze wiodącym do zniszczenia.

Podsumowując, pragnienie władzy jako źródło ludzkiej tragedii odgrywa kluczową rolę w wielu dramatach antycznych i szekspirowskich. Bohaterowie, pchani tym pragnieniem, stają się jeńcami swojego własnego dążenia, co prowadzi ich do zguby. Żądza władzy jest jak zaraza, która bezlitośnie rozprzestrzenia się w ich umysłach i sercach. Ta nietrwała walka o tron jest nie tylko fikcją literacką, ale też odzwierciedla rzeczywistość, zapewniając nam lekcję na całe życie. Może warto więc zastanowić się, czy w zamian za tę niestałą władzę nie lepiej jest dążyć do pełni moralnych wartości, które przyniosą nam prawdziwą, trwałą siłę.