„Tango” Sławomira Mrożka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: przedwczoraj o 10:56

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 16.01.2026 o 16:12

Sławomir Mrożek, uznany polski dramatopisarz, autor licznych dzieł teatralnych, w swej sztuce "Tango" porusza problemy istotne dla polskiego społeczeństwa drugiej połowy XX wieku, w szczególności związane z wartościami, normami społecznymi oraz konfliktami pokoleniowymi. "Tango" to nie tylko dramat rodzinny; to także alegoryczna opowieść o starciu między tradycją i nowoczesnością, porządkiem i chaosem, autorytetem i wolnością jednostki. Przy wykorzystaniu groteskowych i absurdalnych środków, autor zmusza czytelnika do refleksji nad kondycją społeczeństwa tamtego okresu i uniwersalnych problemów.

Pierwszym kluczowym aspektem, który porusza Mrożek w "Tango", jest konflikt pokoleniowy. Zarzewiem akcji dramatu jest napięcie między młodym Arturem a jego rodzicami - starszym pokoleniem, reprezentowanym przez Stomila i Eleonorę. Artur, przedstawiciel młodego pokolenia, w świecie całkowicie pozbawionym wartości, szuka porządku, czytelnych zasad i sensu. W opozycji do niego stoją jego rodzice, którzy w młodości byli buntownikami, łamali konwenanse i doprowadzili do wszechobecnego chaosu. Ta odwrotność ról – młody chcący przywrócić porządek, starzy obalający autorytety – staje się źródłem dramatycznych wydarzeń. Konflikt Artura z rodzicami jest metaforą niezrozumienia i braku komunikacji między pokoleniami. W ten sposób Mrożek ukazuje, że każda generacja musi mierzyć się z wartościami poprzedników, i że w walce między nowym a starym nie ma jednoznacznego zwycięzcy.

Innym ważnym motywem w "Tango" jest zagadnienie wartości i norm społecznych. Bohaterowie dramatu reprezentują różne podejścia do życia: liberalizm, konserwatyzm, anarchizm czy oportunizm. Artur wierzy w potrzebę odbudowy tradycyjnych wartości, co symbolizuje jego pragnienie zorganizowania ślubu z Alą. Jego działania są dążeniem do przywrócenia porządku i sensu w świecie pozbawionym reguł. Jednak jego próby napotykają na liczne przeszkody - zarówno ze strony rodziny, jak i społeczeństwa. Tragizm Artura polega na tym, że w jego poszukiwaniach sensu dochodzi do absurdalnych i groteskowych sytuacji. Paradoksalnie, jego pragnienie porządku prowadzi do większego chaosu, którego kulminacją jest śmierć Artura spowodowana przez Edka - symbol siły i brutalności niezwiązanej z żadnymi wartościami.

Wszystko to prowadzi do głębszego rozważania na temat kondycji społeczeństwa i jednostki. "Tango" jest przede wszystkim krytyką społeczeństwa, które w imię wolności i indywidualizmu zaprzepaściło podstawowe wartości i normy. Mrożek ukazuje, że całkowite odrzucenie tradycji i autorytetów prowadzi do anarchii, w której najsilniejszy, a nie najwartościowszy, obejmuje władzę. Edek, postać brutalna i prymitywna, przejmuje kontrolę nad rodziną, co jest metaforą triumfu siły nad moralnością i intelektem. Mrożek poddaje w wątpliwość, czy człowiek jest w stanie samodzielnie odnaleźć sens w świecie pozbawionym jasnych wartości i zasad, sugerując, że próby stworzenia nowego ładu na gruzach starego mogą być równie zgubne.

Jednym z istotnych aspektów "Tanga" jest także analiza stosunków międzyludzkich. Relacje między postaciami są złożone i pełne napięć. Stosunek Artura do Alki, jego rodziców do siebie nawzajem, czy do wreszcie Edka, ukazuje rozpad więzi rodzinnych i społecznych. Pod pozorem normalności ukrywają się niewypowiedziane pretensje i zawiedzione oczekiwania. Mrożek poprzez te relacje demaskuje fałsz i hipokryzję, które dominują w życiu bohaterów. W rezultacie "Tango" staje się uniwersalnym obrazem człowieka zagubionego w świecie pozbawionym oparcia w stabilnych wartościach.

Podsumowując, "Tango" Sławomira Mrożka to dzieło, które poprzez groteskowe i absurdalne środki wyrazu ukazuje problemy współczesnego społeczeństwa. Konflikt pokoleniowy, zanik wartości, brutalizacja życia społecznego oraz rozpad więzi międzyludzkich to tematy, które czynią z "Tanga" uniwersalną diagnozę kondycji ludzkiej. Mrożek, oddając głos różnym aktorom dramatu, zmusza czytelnika do refleksji nad istotą wartości, norm i sensu życia w społeczeństwie, które zatraciło jednoznaczność zasad i autorytetów.