Motywy w utworach "Skąpiec" i "Makbet".

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 25.11.2024 o 15:06

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 26.09.2024 o 19:09

W literaturze często spotykamy postacie, które kierowane przez ambicje i pragnienia materialne wpadają w pułapki, z których nie ma łatwego wyjścia. Dzieła literackie często ukazują skutki takich postaw, przedstawiając bohaterów, których losy można analizować w kontekście ważnych wartości moralnych. Dla zobrazowania zagadnień z tym związanych przyjrzyjmy się dwóm klasycznym tekstom literackim: „Skąpiec” Moliera oraz „Makbet” Williama Szekspira. Obydwa utwory ukazują skrajne konsekwencje ludzkich namiętności i żądz, prowadząc do tragicznych skutków. W tej rozprawce skupię się na trzech głównych motywach: chciwości, ambicji i moralnym upadku, analizując jak te tematy są realizowane w obu dziełach.

Po pierwsze, chciwość jako jedna z głównych sił napędowych w życiu postaci jest motywem dominującym w „Skąpcu”. Główny bohater, Harpagon, jest człowiekiem, którego życie kręci się wokół pieniędzy. Jego chciwość nie tylko rani jego bliskich, ale także skutkuje całkowitym upadkiem jego relacji rodzinnych. Harpagon jest wręcz obsesyjnie skoncentrowany na pomnażaniu swojego majątku i jest gotowy poświęcić szczęście swoich dzieci, aby zgromadzić jeszcze więcej bogactwa. Scena, w której syn Harpagona, Kleant, odkrywa skąpstwo ojca, doskonale ilustruje, jak chciwość może prowadzić do izolacji i nienawiści w rodzinie.

Podobnie w „Makbecie”, chociaż głównym motywem jest ambicja, chciwość również odgrywa kluczową rolę, głównie w kontekście dążenia do władzy. Makbet, podobnie jak Harpagon, jest napędzany nienasyconym pragnieniem więcej – ale w jego przypadku jest to pragnienie większej władzy i kontroli. Jego chciwość prowadzi go do zabicia króla Dunkana, a następnie wpędza go w krąg przemocy i zdrady. Chciwość w „Makbecie” nie jest jedynie materialna, ale również polityczna, co pokazuje, jak różne formy chciwości mogą zniszczyć nie tylko jednostkę, ale i całe królestwo.

Kolejnym motywem jest ambicja, szczególnie widoczna w „Makbecie”. Tytułowy bohater, prowadzony przez przepowiednie Czarownic oraz namowy swojej żony, Lady Makbet, staje się coraz bardziej zdeterminowany do zdobycia korony. Ambicja Makbeta jest tak wielka, że zaślepia go i popycha do serii zbrodni. W tym sensie, ambicja jest siłą destrukcyjną, która prowadzi do całkowitego moralnego upadku bohatera. W momencie, gdy osiąga swój cel, królestwo staje się areną chaosu, a sam Makbet zaczyna odczuwać skutki swoich grzechów w postaci paranoi i poczucia winy.

W „Skąpcu” natomiast, chociaż ambicja nie jest tak wyraźnie wyeksponowana jak w „Makbecie”, to jednak Harpagon wykazuje ambicję w kontekście bogacenia się. Jest zdeterminowany, aby zgromadzić jak najwięcej majątku, co również prowadzi go do moralnego upadku. Skąpstwo i ambicja Harpagona ukazują, jak dążenie do jednego celu bez uwzględnienia wartości etycznych może prowadzić do destrukcji relacji i wpędzać ludzi w samotność.

Ostatnim istotnym motywem jest moralny upadek bohaterów w obu utworach. W „Makbecie”, ten upadek jest drastyczny i doskonale obrazowany przez ewolucję postaci. Makbet zaczyna jako lojalny rycerz, ale jego ambicja i chciwość zamieniają go w tyrana i mordercę. Jego moralny upadek jest przerażający i nieunikniony, pokazując, że dążenie do władzy za wszelką cenę prowadzi do autodestrukcji. Lady Makbet, z kolei, początkowo napędzana ambicją, równie szybko popada w obłęd z powodu poczucia winy, co prowadzi ją do tragicznego końca.

W „Skąpcu”, moralny upadek Harpagona jest subtelniejszy, ale równie destrukcyjny. Jego skąpstwo prowadzi do tego, że jest postrzegany jako tyran domowy, który nie potrafi dostrzec wartości w ludzkich relacjach. Harpagon nie doświadcza tak dramatycznego końca jak Makbet, ale jego życie pełne nieufności i osamotnienia jest dowodem na to, że chciwość zniszczyła jego zdolność do bycia szczęśliwym.

Podsumowując, „Skąpiec” i „Makbet” to dwa różne, ale równie pouczające dzieła literackie, które w obrazowy sposób ukazują skutki chciwości, ambicji i moralnego upadku. Oba utwory pokazują, że dążenie do wartości materialnych czy władzy bez uwzględnienia aspektów moralnych prowadzi do izolacji, zniszczenia relacji i w ostateczności do tragicznych końców. W ten sposób autorzy tych dzieł przekazują uniwersalne prawdy o ludzkiej naturze, które są aktualne niezależnie od czasu i miejsca.0