Obojętni czy niewinni? Uwagi na temat ich winy, w oparciu o obserwacje życiowe, opinie dorosłych i literaturę

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 13.10.2023 o 13:48

W dzisiejszych czasach coraz częściej spotykamy się z pojęciem obojętności. Wielu argumentuje, że być obojętnym to być niewinnym, nieangażującym się w problemy innych, natomiast inni uważają, że obojętność jest oznaką braku empatii i odpowiedzialności społecznej. Czy obojętni są niewinni? Zadając to pytanie, musimy uwzględnić swoje obserwacje życiowe, opinie dorosłych oraz zwrócić uwagę na literaturę, która od wieków porusza temat moralności i jej granic.

Na pierwszy rzut oka obojętność może wydawać się niewinną postawą. Można uznać, że jest to sposób na ochronę własnego spokoju i psychicznego zdrowia. Codziennie jesteśmy bombardowani wiadomościami o nieszczęściach, przemocy i niesprawiedliwości na całym świecie. Wydaje się łatwiej zamknąć się w swojej bańce szczęścia i nie przejmować się problemami innych ludzi. Niektórzy mogą twierdzić, że obojętność to nie tyle brak empatii, co raczej konieczność przetrwania w społeczeństwie, które często odczuwa znużenie i bezradność wobec licznych tragedii.

Jednakże, pod powierzchnią obojętności kryje się potężna siła, która jest w stanie zniszczyć większość działań na rzecz pozytywnej zmiany. Obojętność podkopuje fundamenty społeczeństwa, które opiera się na wartościach takich jak empatia, troska o drugiego człowieka i sprawiedliwość. Jeśli nie jesteśmy gotowi angażować się w problemy innych, nie tylko przekazujemy im, że nas nie obchodzą ich cierpienia, ale również stajemy się współodpowiedzialni za utrzymywanie niesprawiedliwości i nierówności. W związku z tym, obojętność nie może być uznawana za niewinność, ponieważ równoważy się z brakiem zaangażowania i moralnej odpowiedzialności.

Literatura od wieków odzwierciedla naszą społeczną rzeczywistość i ukazuje nam różne oblicza obojętności. Powieści takie jak "Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego czy "Rok 1984" George'a Orwella przyciągają uwagę czytelnika do konsekwencji obojętności. W pierwszej z tych powieści poznajemy postać Raskolnikowa, który w początkowej fazie swojego życia jest obojętny na świat i skupiony tylko na własnych potrzebach. Dopiero tragiczne wydarzenia stawiają go w obliczu swojego braku empatii i prowadzą do nieodwracalnych konsekwencji. "Rok 1984" opisuje totalitarny reżim, w którym wszyscy obywatele żyją w obojętności na okrutne rządy i cierpienie innych. Autor pokazuje, że swoją biernością dają zgodę na utrzymanie władzy tyrana.

To, jak postrzegamy obojętność, często zależy od naszych doświadczeń i opinii dorosłych. Starsze pokolenia mogą czasem uważać obojętność za postawę dojrzałą, wynikającą z doświadczenia życiowego. Mogą argumentować, że nie warto angażować się w problemy, które nie można rozwiązać, ponieważ to tylko przynosi rozczarowanie i zniewolenie. Jednak młodsi ludzie, którzy obserwują świat pełen niesprawiedliwości i nieszczęść, często mają w sobie żar, chęć zmiany i zaangażowania.

Podsumowując, obojętność nie jest niewinnością. Choć na pierwszy rzut oka może wydawać się to dobrym sposobem ochrony naszego spokoju, to tak naprawdę wpływa na nasze społeczeństwo i moralność. Wartości, takie jak empatia i odpowiedzialność społeczna, są kluczowe dla rozwoju społeczeństwa i eliminacji niesprawiedliwości. Nie możemy pozwolić na to, aby obojętność ograniczała nasze działania i przeszkadzała w pozytywnej zmianie.