Różne postawy ludzi wobec własnych błędów w książce "Opowieść wigilijna" i innym wybranym utworze literackim

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 27.11.2023 o 15:59

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 26.11.2023 o 21:32

Różne postawy ludzi wobec własnych błędów

Postawy człowieka wobec własnych błędów są z pewnością jednym z kluczowych aspektów życia każdego jednostki. Czy jesteśmy skłonni do refleksji i wyciągania wniosków, czy też szukamy wymówek i usprawiedliwień? Próba odpowiedzi na to pytanie prowokuje nas do głębokiego zastanowienia, a literatura, jako lustro ludzkiej natury, może nam to ułatwić. Wykorzystując motyw błędów w powieści "Opowieść wigilijna" Charlesa Dickensa oraz w innym wybranym utworze literackim, można zauważyć różne postawy ludzi wobec własnych błędów, od której zależy ich dalszy rozwój.

W "Opowieści wigilijnej" główny bohater, Ebenezer Scrooge, jest obrazem tego, jak człowiek może odmienić swoje życie, zrozumieć swoje błędy i nauczyć się żyć inaczej. Początkowo jest on surowy, skąpy i pozbawiony empatii. Jego jedynym celem jest troska o własny interes, dobrze zapominając o innych. Jednakże dzięki wizytom duchów przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, Scrooge ma możliwość zobaczyć skutki swojego postępowania. Dopiero w chwili, gdy spostrzega, jak jego skąpstwo wpływa na innych, zdaje sobie sprawę ze swoich błędów i obiecuje zmienić swoje życie na lepsze. W rezultacie przemienia się w człowieka hojnego i miłosiernego. "Opowieść wigilijna" ukazuje nam, że nawet największe błędy można naprawić, jeśli tylko jesteśmy skłonni do samorefleksji i zmiany swojego postępowania.

W innym wybranym utworze, "Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego, postawa bohatera, Rodiona Raskolnikowa, wobec własnych błędów jest zupełnie inna. Raskolnikow to młody student, który popełnia brutalne morderstwo z przekonania, że jest osobą wyjątkową i mającą prawo decydować o życiu innych. Jednakże z czasem zaczyna odczuwać wyrzuty sumienia i coraz bardziej pogrąża się w rozterkach moralnych. W swojej próbie usprawiedliwienia popełnionego czynu, twierdzi, że jest to działanie racjonalne i konieczne dla dobra ogółu. Raskolnikow nie potrafi przyznać się do swoich błędów i zmierzyć z nimi. W końcu jednak, po serii przypadków i spotkań, dochodzi do punktu zwrotnego. Przeżywa swoje wewnętrzne piekło i dociera do wniosku, że musi stanąć przed sądem, aby zaatakować swoje błędy i znaleźć wewnętrzny spokój.

Podsumowując, "Opowieść wigilijna" i "Zbrodnia i kara" pokazują nam różne postawy ludzi wobec własnych błędów. Scrooge z "Opowieści wigilijnej" to przykład człowieka, który potrafi zmienić się i odnaleźć wewnętrzny spokój, dzięki samorefleksji i chęci zmiany. Natomiast Raskolnikow z "Zbrodni i kary" jest przykładem człowieka, który dopiero po przejściu przez swoje wewnętrzne piekło zdaje sobie sprawę ze swoich błędów. Dwa różne utwory literackie wskazują nam, że samorefleksja, przyznanie się do błędów i chęć zmiany są nieodłącznymi elementami rozwoju jednostki. To właśnie te cechy pozwalają nam wzrastać, a postawy ludzi wobec własnych błędów mają ogromny wpływ na nasze życie i otoczenie.