Człowiek a własny los: "Makbet", "Romeo i Julia", "Antygona".

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 2.12.2023 o 16:31

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 2.12.2023 o 13:25

Człowiek od wieków zadaje sobie to pytanie, analizując swoje decyzje i konsekwencje, które za nimi idą. Temat ten jest szeroko omawiany w literaturze, jednym z najważniejszych elementów tego zagadnienia są postacie Makbeta, Romea i Julii oraz Antygony. Czy naprawdę człowiek ma wpływ na swoje własne losy, czy też jest jedynie narzędziem większych sił?

Postać Makbeta, bohatera tragedii Williama Shakespeare'a, idealnie ilustruje tę kwestię. Makbet, będąc ambitnym i chciwym, pod wpływem wizji przyszłości z wyroczni zaczyna dążyć do osiągnięcia celów, nie bacząc na moralne konsekwencje swoich działań. Jednakże, choć jest głównym sprawcą swojego losu, to właśnie fatum prowadzi go do nieuchronnej zguby. Możemy zatem stwierdzić, że choć człowiek ma pewien wpływ na swoje losy, nie jest w stanie przeciwdziałać przewidzianym mu przeznaczeniom.

Innym przykładem jest para młodych kochanków, Romeo i Julia, z tragedii autorstwa Szekspira. Tytułowi bohaterowie starają się uniknąć zawikłanych problemów, które wynikają z ich przeciwieństw i nienawiści rodzin. Chociaż podejmują wiele prób, żeby osiągnąć swój cel - być razem, ich nieuniknione przeznaczenie prowadzi ich ostatecznie do tragicznej śmierci. Człowiek może próbować kształtować swoje życie, ale nie zawsze ma wpływ na los, który zostaje mu przydzielony.

Przypadek Antygony, bohaterki tragedii Sofoklesa, również stanowi ciekawy przykład. Antygona postanawia postawić się w opozycji do rozkazów króla Kreona i pochować ciało swojego brata. Jako jednostka podejmuje decyzję i podejmuje ryzyko, aby postępować według swoich własnych przekonań. Jednakże, nieważne jak bardzo się stara, jej los jest z góry przypisany i prowadzi do tragicznej śmierci. Możemy zatem uznać, że człowiek ma swobodę wyboru, ale nie jest w stanie całkowicie sterować swoim losem.

Rozważając los bohaterów Makbeta, Romea i Julii oraz Antygony, dochodzimy do wniosku, że człowiek ma pewien wpływ na swoje decyzje, ale nie ma pełnej kontroli nad swoim losem. Niezależnie od tego, jak bardzo podejmuje wysiłki, aby zrealizować swoje cele, czasem siły zewnętrzne i nieuchronne konsekwencje przesądzają o jego przeznaczeniu.

W tym kontekście, warto porzucić nadmierną iluzję kontroli nad własnym losem i zaakceptować faktyczne granice wpływu, jakie posiada człowiek. Teoria egzystencjalna mówiła o tym, jak człowiek powinien znaleźć sens swojego życia w obliczu nieuniknionych ograniczeń. Może to oznaczać, że człowiek powinien akceptować fakt, że nie wszystko jest w jego mocy, ale wciąż ma wolę i swobodę wyboru, która może decydować o jakości jego życia.