Czy pieniądze zawsze dają człowiekowi szczęście? W pracy odwołaj się do: wybranej lektury obowiązkowej oraz innego utworu literackiego. Rozprawka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.06.2024 o 16:00

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 9.06.2024 o 15:59

Pieniądze od wieków odgrywają kluczową rolę w życiu społecznym, mając na celu umożliwienie zakupu podstawowych dóbr takich jak pożywienie, odzież, czy dach nad głową. Jednak z biegiem czasu ich znaczenie ewoluowało, a gromadzenie kapitału stało się celem samym w sobie dla wielu ludzi. O ile pieniądze zaspokajają fizyczne potrzeby człowieka, to czy są one w stanie zapewnić mu prawdziwe szczęście? Literatura od dawna eksploruje tę kwestię, ilustrując różnorodne sytuacje, w których bohaterowie stają przed wyborem między materialnym bogactwem a wartościami duchowymi. W niniejszej pracy, korzystając z przykładów z „Skąpca” Moliera, „Opowieści wigilijnej” Charlesa Dickensa, „Lalki” Bolesława Prusa oraz „Kordiana” Juliusza Słowackiego, postaram się udowodnić, że pieniądze, choć użyteczne, nie są w stanie zapewnić pełni szczęścia człowieka.

„Skąpiec” Moliera jest jednym z najznakomitszych utworów ilustrujących destrukcyjną moc pieniędzy. Bohaterem tej komedii jest Harpagon, człowiek obsesyjnie skąpy, który gardzi wszelkimi formami wydawania pieniędzy. Jego skąpstwo, będące główną osią fabuły, nie tylko wpływa na jego własne życie, ale także rujnuje relacje rodzinne. Harpagon wprowadza skrajne cięcia wydatków, co skutkuje nędznym życiem jego bliskich. Jego dzieci, Kleant i Eliza, cierpią na brak uczuć i miłości ojcowskiej, gdyż Harpagon widzi w nich jedynie potencjalne koszty. Planowanie małżeństw dla własnych korzyści finansowych to kolejny przykład jego bezdusznego podejścia. Ostatecznie, Harpagon pozostaje samotny, z ogromnym majątkiem, ale bez miłości i bliskości. Przypadek Harpagona jasno pokazuje, że zdobywanie pieniędzy nie prowadzi do szczęścia, wręcz przeciwnie, skutkuje izolacją i samotnością.

Kolejnym przykładem jest „Opowieść wigilijna” Charlesa Dickensa, gdzie postać Ebenezera Scrooge'a jest symbolicznym uosobieniem chciwości. Scrooge prowadzi swoje życie w nędzy emocjonalnej, mimo że posiada znaczący majątek. Jest skąpy nawet względem swojego lojalnego pracownika, Boba Cratchita, co ukazuje jego bezwzględność i brak empatii. Scrooge żyje w izolacji, bez rodziny i przyjaciół. Transformację bohatera zapoczątkowuje interwencja duchów przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, które ukazują mu konsekwencje jego chciwości. Dzięki tej mistycznej interwencji, Scrooge redefiniuje swoje wartości, zaczynając dostrzegać znaczenie rodziny, przyjaźni i hojności. Ostatecznie, jego przemiana ukazuje, że prawdziwe szczęście pochodzi z relacji międzyludzkich i troski o innych, a nie z samych pieniędzy.

W „Lalce” Bolesława Prusa również spotykamy się z tematem pogoni za pieniądzem jako środka szczęścia. Stanisław Wokulski, główny bohater, osiąga bogactwo poprzez działalność handlową, jednak to nie przynosi mu upragnionego szczęścia. Jego miłość do Izabeli Łęckiej, mimo zdobycia przez niego majątku, pozostaje nieodwzajemniona. Izabela, wychowana w arystokratycznych kręgach, patrzy na Wokulskiego z wyższością, mimo jego bogactwa. Wokulski awansuje społecznie dzięki pieniądzom, ale nie zdobywa autentycznych uczuć ze strony swojej wybranej. Historia Wokulskiego podkreśla, że nawet duże pieniądze nie są w stanie zapewnić prawdziwej miłości i autentycznej bliskości, co w rezultacie czyni jego szczęście tymczasowym i niepełnym.

„Kordian” Juliusza Słowackiego przedstawia młodego bohatera, który w swojej podróży spotyka Wiolettę, kobietę o materialistycznym podejściu do życia. Wioletta początkowo fascynuje się Kordianem ze względu na jego majątek, ale gdy Kordian udaje, że stracił wszystko, Wioletta go porzuca. Przykład tego związku pokazuje, że pieniądze przyciągają nieszczerych ludzi, którzy bardziej interesują się majątkiem niż rzeczywistym uczuciem. Przemiana Kordiana prowadzi go do smutnego wniosku, że prawdziwe wartości, takie jak szczerość i miłość, nie można kupić za pieniądze.

Podsumowując, zarówno „Skąpiec” Moliera, „Opowieść wigilijna” Charlesa Dickensa, „Lalka” Bolesława Prusa, jak i „Kordian” Juliusza Słowackiego klarownie pokazują, że pieniądze, choć konieczne do zaspokojenia podstawowych potrzeb materialnych, nie są w stanie zagwarantować pełnego szczęścia. Postacie literackie doświadczają różnorodnych form bogactwa, ale ostatecznie odkrywają, że prawdziwe szczęście pochodzi z głębokich, autentycznych relacji międzyludzkich, miłości, przyjaźni i poczucia przynależności. Współczesne realia często potwierdzają te tezy, pokazując że wartości duchowe i emocjonalne, a nie materialne, są kluczowe w dążeniu do pełni życia i autentycznego szczęścia.