Człowiek w poszukiwaniu szczęścia. W pracy odwołaj się do: wybranej lektury obowiązkowej oraz innego utworu literackiego.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 18.08.2024 o 19:01

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 18.08.2024 o 18:39

I. Wstęp

2. Zapowiedź analizy literackiej: W tej pracy skupimy się na analizie kilku kluczowych utworów literackich, takich jak "Lalka" Bolesława Prusa, "Balladyna" Juliusza Słowackiego, "Nie-boska komedia" Zygmunta Krasińskiego oraz "Makbet" Williama Szekspira. Każdy z tych tekstów przedstawia postacie, które na swój sposób dążą do szczęścia, a ich losy pełne są dramatycznych zwrotów i konsekwencji, które prowadzą nas do głębszego zrozumienia samego pojęcia szczęścia.

II. „Lalka” Bolesława Prusa - Poszukiwanie szczęścia w miłości

2. Dążenie Wokulskiego do szczęścia: Wokulski wierzy, że prawdziwe szczęście znajdzie w miłości do Izabeli. Jego uczucie do niej jest intensywne i zdolne do motywowania go do niewiarygodnych czynów. Wokulski, człowiek inteligentny i przedsiębiorczy, podejmuje liczne działania, aby zdobyć uczucia Izabeli. Kupuje akcje banku, żeby zabezpieczyć jej finanse, aranżuje spotkania, kupuje dla niej prezenty i stara się być obecny w jej życiu na każdy możliwy sposób. Pomimo jego niezłomnego zaangażowania, uczucie to pozostaje jednostronne.

3. Konsekwencje: Ostatecznie, Wokulski odkrywa zdradę Izabeli, co staje się dla niego momentem przełomowym. Zdrada ukochanej osoby głęboko go rani i stawia pod znakiem zapytania sens jego dążeń do szczęścia. Wokulski zrozumiał, że jego pragnienie szczęścia było iluzją, oparte na nieosiągalnej miłości. Ta bolesna świadomość prowadzi go do tragicznych decyzji i skłania do refleksji o prawdziwej naturze szczęścia.

III. „Balladyna” Juliusza Słowackiego - Sąd nad kwestią władzy i awansu społecznego

2. Droga Balladyny do celu: Dążenia Balladyny prowadzą ją do popełnienia licznych zbrodni. Zabija swoją siostrę Alinę, męża Kirkora, kochanka Kostryna, a pośrednio też swoją matkę. Każde z tych zabójstw przybliża ją do osiągnięcia celu – władzy i bogactwa. Kiedy wreszcie osiąga tron, Balladyna zdaje sobie sprawę, że jej sukcesy są okupione ogromnym sumieniem i ciągłym strachem przed karą.

3. Konsekwencje: Ostatecznie Balladyna nie może cieszyć się swoim sukcesem. Zostanie ukarana za swoje zbrodnie i ginie, co unaocznia moralne następstwa jej działań. Balladyna jest przykładem, że radość i szczęście nie mogą wynikać z cudzej tragedii. Jej los uczy nas, że dążenie do szczęścia kosztem innych ludzi przynosi jedynie nieszczęście i zgubę.

IV. „Nie-boska komedia” Zygmunta Krasińskiego - Konwergencja obowiązków społecznych i osobistych marzeń

2. Próby realizacji marzeń: Henryk oddaje się poezji, zaniedbując swoją żonę i syna. Jego egoistyczne dążenie do szczęścia stawia go w konflikcie z własną rodziną. Skutki jego działań są tragiczne – żona cierpi na chorobę psychiczną i umiera, a syn staje się kaleką.

3. Konsekwencje: Henryk ostatecznie zdaje sobie sprawę ze swojego błędu i próbuje wrócić do rodziny, ale nie jest w stanie odwrócić wyrządzonych szkód. Jego historia uczy, że egoistyczne poszukiwanie szczęścia kosztem innych niszczy nie tylko samego poszukującego, ale i jego bliskich. Wnioski płynące z "Nie-boskiej komedii" są jasne: szczęście budowane na samorealizacji, która ignoruje potrzeby bliskich, jest krótkotrwałe i prowadzi do katastrofy.

V. „Makbet” Williama Szekspira - Poszukiwanie szczęścia władzy

2. Droga do władzy: Makbet decyduje się na mord, aby spełnić swoje ambicje. Pierwsza zbrodnia jest jedynie początkiem spirali przemocy, której się dopuszcza, by utrzymać się u władzy. Następują kolejne morderstwa, a Makbet staje się coraz bardziej pogrążony w wewnętrznym rozdarciu i poczuciu winy.

3. Konsekwencje: Pomimo zdobycia tronu, Makbet nie zaznaje spokoju ani szczęścia. Jego życie staje się koszmarem, w którym nieustannie towarzyszą mu wyrzuty sumienia i obawy przed zdradą. Stopniowo traci zdrowie psychiczne i popada w szaleństwo, co prowadzi do jego ostatecznej zguby. Historia Makbeta pokazuje nam, że władza zdobyta kosztem innych nie jest źródłem prawdziwego szczęścia, a jedynie udręki i zniszczenia.

VI. Zakończenie

2. Wnioski: Subiektywność szczęścia sprawia, że nie każdy obiekt pragnienia prowadzi do prawdziwego spełnienia. Szczęście budowane na cudzej tragedii nie jest prawdziwe ani trwałe, a jego moralna cena jest często zbyt wysoka. Prawdziwe szczęście może polegać na wewnętrznej harmonii i życiu zgodnym z wartościami moralnymi, zamiast na krótkotrwałych sukcesach osiągniętych kosztem innych.

3. Odwołanie do współczesnych kontekstów: Tak jak w literaturze, również we współczesnym świecie dążenie do szczęścia jest skomplikowanym procesem, pełnym wyborów moralnych i osobistych zobowiązań. Analiza literatury może stanowić dla nas ważną lekcję, pokazując, że dążenie do szczęścia nie powinno odbywać się kosztem innych. Refleksja nad historią literatury może pomóc nam zrozumieć, że prawdziwe spełnienie leży w harmonii z samym sobą i z otaczającym nas światem.