Makbet – okrutny zbrodniarz czy ofiara własnej ambicji?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 17.07.2024 o 15:47

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 17.07.2024 o 15:15

„Makbet” jest jedną z najbardziej znanych tragedii Williama Szekspira, której tematyką jest walka o władzę, moralne dylematy i upadek człowieka. Historia opowiada o tytułowym bohaterze, walecznym wojowniku, który zdobywa tron Szkocji poprzez serię zbrodni. Choć jego królowanie jest pełne okrucieństwa, pytanie, które nasuwa się wielu czytelnikom, brzmi: Czy Makbet jest tylko okrutnym zbrodniarzem, czy może ofiarą własnej ambicji?

Naszym celem jest analiza postępowania Makbeta w kontekście definicji zbrodni i zbrodniarza, interpretacja jego losów w świetle słów Mahatmy Gandhiego oraz omówienie metod jego rządów. Poprzez zgłębianie tych aspektów spróbujemy określić, czy Makbet zasługuje na miano zbrodniarza, czy może był on ofiarą własnych marzeń o władzy.

Zacznijmy od zdefiniowania podstawowych pojęć. Słownik języka polskiego definiuje zbrodnię jako „poważne przestępstwo, naruszające normy społeczno-etyczne; np. morderstwo lub ciężkie pobicie kogoś”. Z kolei zbrodniarzem jest osoba, która dopuściła się takich czynów. Spójrzmy teraz, czy postępowanie Makbeta spełnia te kryteria.

Pierwszą zbrodnią, jakiej dopuszcza się Makbet, jest zabicie króla Dunkana. Dunkan, który darzył Makbeta zaufaniem, zostaje brutalnie zamordowany nocą, będąc gościem pod dachem przyszłego króla. Tego czynu nie można usprawiedliwiać jakimikolwiek okolicznościami – jest on jawnym naruszeniem norm etycznych i społecznych. Makbet, który był nie tylko wasalem, ale i kuzynem Dunkana, złamał święty obowiązek ochrony gościa i króla.

Kolejne zbrodnie popełniane przez Makbeta są związane z jego próbami utrzymania władzy. Zabija Banquo, jego dawną przyjaźń z nim przerywają kłamstwa i zdrada. Banquo, który stanowi potencjalne zagrożenie, zostaje zamordowany z obawy, iż zechce przejąć tron. Następnie Makbet wydaje rozkaz zamordowania rodziny Makdufa, aby upewnić się, że nie będzie miały możliwości mu zagrażać. Wszystkie te zbrodnie pokazują, że Makbet systematycznie eliminuje potencjalnych przeciwników, nie zważając na moralne konsekwencje swoich działań.

Konsekwencje psychiczne są wręcz nieuniknione. Makbet doświadcza głębokich wyrzutów sumienia i traci spokój ducha. Makbet staje się niewolnikiem własnych lęków i paranoi, a jego królestwo staje się areną niekończącej się przemocy i terroru.

W interpretacji losów Makbeta możemy przywołać słowa Mahatmy Gandhiego: „Dobro i zło muszą istnieć obok siebie, a człowiek musi dokonywać wyboru.” Makbet miał możliwość wyboru pomiędzy dobrem i złem. Zanim zetknął się z przepowiednią wiedźm, był oddanym wasalem i krewnym Dunkana. Jednak jego ambicje, podsycone przez przepowiednie wiedźm i namowy Lady Makbet, zaprowadziły go na ścieżkę zbrodni.

Rola Lady Makbet jest nie do przecenienia. To ona namawia swojego męża do popełnienia pierwszej zbrodni. Jej ambicje i determinacja stają się katalizatorem działań Makbeta. Jednak nawet ona nie pozostaje obojętna na wyrzuty sumienia. Jej późniejsze szaleństwo i samobójstwo są dowodem na to, jak wielki ciężar spoczywał na jej sumieniu.

Ostateczny wybór należy jednak do Makbeta. Mimo namów ze strony Lady Makbet, nikt go do niczego nie zmuszał. Makbet jest jednocześnie ofiarą swojej ambicji i świadomym zbrodniarzem, który dzięki swojej woli dokonał odpowiednich wyborów.

Metody rządów Makbeta są obrazem jego żądzy władzy i nieograniczonej ambicji. Jego panowanie rozpoczyna się od królobójstwa – zbrodnia jest dla niego środkiem do osiągnięcia osobistej władzy. Gdy dostaje się na tron, rządzi strachem, eliminując wszelkie potencjalne zagrożenia. Banquo, Makduf, i inni możni – wszyscy padają ofiarą jego polityki terroryzmu i zastraszania.

Skutki rządów Makbeta są opłakane. Jego królestwo staje się miejscem pełnym okrucieństwa i przemocy. Makbet staje się coraz bardziej odrażający dla swoich poddanych, co prowadzi do jego wyalienowania od społeczeństwa. W ostatecznym rozrachunku, upada nie tylko moralnie, ale i psychicznie, tracąc zdolność do racjonalnego myślenia i przewidywania konsekwencji swoich czynów.

Każdy jest kowalem własnego losu, a czyny świadczą o charakterze człowieka. Makbet, poprzez swoje liczne zbrodnie, zasługuje na miano zbrodniarza. Jego los świadczy o tym, że to decyzje i wybory, a nie okoliczności zewnętrzne, determinują postać jako zbrodniarza.

Na koniec rozważyć możemy uniwersalność losów Makbeta. Jego historia ukazuje, jak ambicja i dążenie do władzy mogą prowadzić do moralnego upadku. Moralne dylematy Makbeta można odnaleźć również w dzisiejszym świecie, w kontekście współczesnych decyzji liderów i jednostek. Znaczenie odpowiedzialności za własne czyny jest niezwykle istotne, niezależnie od miejsca i czasu.

Makbet jest więc zarówno okrutnym zbrodniarzem, jak i ofiarą własnej ambicji. Jego los przypomina nam, że każdy człowiek ma wolną wolę i jest odpowiedzialny za swoje czyny, a wybory, jakie dokonujemy, kształtują nasze życie i charakter.