Postawy człowieka wobec losu, lektury epickiej lub dramatycznej, sensu wiersza 'W ciemności schodzi moja dusza' Jana Kasprowicza i wybranych kontekstów

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 5.11.2023 o 22:23

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 5.11.2023 o 19:15

Od pokory do rozpaczy - postawy człowieka doświadczanego przez los.

W wielu utworach literackich, zarówno epickich, jak i dramatycznych, autorzy poruszają temat postaw człowieka wobec doświadczeń, które przynosi mu los. Przez to, co człowiek musi przejść, może dojść do punktu wyjścia od pokory, aż do rozpaczy. Jedną z lektur obowiązkowych, która ukazuje tę drogę, jest utwór epicki "Pan Tadeusz" Adama Mickiewicza.

W epopei narodowej Mickiewicz przedstawia historię dwóch rodzin - Horeszków i Sopliców, które stają naprzeciw siebie z powodu sporu o dziedzictwo. Głównym bohaterem utworu jest Tadeusz Soplica, młody szlachcic, którego los zmusza do odnalezienia w sobie pokory i odwagi. Pierwszą postawą, jaką przyjmuje Tadeusz, jest poczucie dumy i wyniosłość ze względu na swoje pochodzenie. Jednak w miarę rozwoju fabuły, bohater przechodzi wielką przemianę. Ostatecznie staje się on symbolem patriotyzmu i oddania dla swojej ojczyzny. Wydarzenia, które wpływają na Tadeusza, skłaniają go do zmiany podejścia do życia. Przemiana ta jest równocześnie wyrazem oddziaływania losu na człowieka i ogromnej siły, jaką on posiada.

Innym utworem epickim, który porusza temat losu, jest "Pan Wołodyjowski" Henryka Sienkiewicza. Akcja powieści toczy się w czasach potopu szwedzkiego, a głównym bohaterem jest Michał Wołodyjowski, polski szlachcic i żołnierz. Los, który na niego spada, wynikający z wojny i niemożności odnalezienia się w zmieniającym się świecie, prowadzi Michała od pokory do rozpaczy. Bohater przechodzi ogromne próby i musi zmierzyć się z ogromnymi trudnościami. Jednakże, mimo swojej tragicznej sytuacji, zachowuje spokój i odwagę, co ukazuje, że nawet w najtrudniejszych chwilach człowiek może znaleźć w sobie siłę do walki.

Wiersz Jana Kasprowicza "W ciemności schodzi moja dusza" również wskazuje na postawę człowieka doświadczonego przez los. Wiersz ten jest pełen melancholii i smutku, ukazując osobistą rozpacz autora. Utwór porusza temat utraty sensu życia i odczuwanego przez człowieka braku nadziei. Sens wiersza można odczytać jako wyraz bezsilności człowieka wobec trudności, z jakimi musi się mierzyć. Ciemność, która opanowuje duszę autora, symbolizuje jego wewnętrzną udrękę i rozpacz.

Kontekstem wiersza "W ciemności schodzi moja dusza" mogą być osobiste doświadczenia Jana Kasprowicza. Wielokrotnie borykał się on z trudnościami życiowymi, a utrata bliskich mu osób, jak również własne problemy zdrowotne, wpływały na jego twórczość. Wiersz stanowi wyraz jego własnych lęków i smutku, które są uniwersalne dla ludzkiego doświadczenia.

W podsumowaniu można stwierdzić, że postawa człowieka doświadczonego przez los może się zmieniać od pokory aż do rozpaczy. Jak obrazują te trzy wybrane utwory, człowiek ma w sobie siłę do zmierzenia się z trudnościami i odnalezienia wewnętrznej siły. Los, który niesie ze sobą wiele niespodzianek, może prowadzić człowieka na różne drogi, ale zawsze istnieje możliwość znalezienia sensu i wydźwignięcia się na nowe wyżyny.