Wolność - czy zawsze stanowi źródło ludzkiego szczęścia? "Dziady" cz. III

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 30.04.2024 o 10:07

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 25.04.2024 o 15:19

Wielkie dzieła literatury często poruszają temat wolności, definiując ją na różne sposoby oraz analizując jej wpływ na życie człowieka. W Polskiej literaturze szczególne miejsce w tej dyskusji zajmuje III część "Dziadów" Adama Mickiewicza, gdzie problem wolności jest ściśle związany z cierpieniem i dążeniem narodu do niepodległości.

"Dziady" część III, nazywana też częścią "Dziadów drezdeńskich" została napisana w latach 1832, po klęsce powstania listopadowego. Dramat ten jest wielką elegią na cześć poległych bohaterów, rozliczeniem z zaborcami, ale i rozważaniem na temat sensu ofiary jaką jest walka o wolność narodu. W utworze tym Mickiewicz porusza pytanie, czy wolność zawsze stanowi źródło ludzkiego szczęścia.

Początkowo, wolność przedstawiona jest jako najwyższy cel, za który warto oddać życie. Przez dramat przewijają się postacie takie jak Konrad czy też pamiętne wizje zbuntowanych duchów, które mimo śmierci wciąż manifestują pragnienie wolności. W tych momentach szczęście wydaje się równoznaczne z możliwością działania, wyrażania siebie i walki o lepsze jutro dla ojczyzny.

Jednak Mickiewicz nie romantyzuje pojęcia wolności do końca. Ukazuje również jej ciemniejsze strony, takie jak cierpienie, ofiara czy wyrzeczenia, które są konieczne do jej osiągnięcia. W "Widzeniu księdza Piotra" prezentuje losy księdza, który zostaje okrutnie zamordowany, a jego duch cierpi po śmierci, tkwiąc między światami. To obrazuje, że droga do wolności często jest usłana bólem oraz że wolność może stać się ciężarem, gdy jest osiągana za cenę wielkich poświęceń.

W rozważaniach o szczęściu i wolności kluczowe wydaje się być, jak podmiot liryczny rozumie te pojęcia. Dla Mickiewicza, szczęście to nie tylko osiągnięcie wolności, ale także harmonia ducha i możliwość współistnienia w pokoju. Wolność narodu, choć kluczowa, nie jest jedynym źródłem szczęścia, a bez wartości takich jak miłość, sprawiedliwość czy współczucie, może stać się nawet rodzajem przekleństwa.

Konrad, który postuluje absolutną wolność, doznaje wewnętrznego przewartościowania, uznając w końcu, że wolność musi być wolnością duszy, a nie tylko polityczną niezależnością. To dojrzewanie do zrozumienia wolności jako czegoś więcej niż bunt i rewolucja, jest przykładem na to, jak wolność łączy się z głębszym poszukiwaniem sensu życia i prawdziwego szczęścia.

Podsumowując, "Dziady" cz. III Mickiewicza pokazują, że wolność jest pojęciem wielowymiarowym, które choć może prowadzić do szczęścia, równie często oznacza również ofiarę i cierpienie. To, czy wolność stanie się źródłem szczęścia, zależy od tego, jak jest postrzegana, z jakimi wartościami się wiąże i w jaki sposób jest realizowana.