Wolność jako źródło ludzkiego szczęścia: Wypowiedź argumentacyjna

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 27.02.2025 o 11:10

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 25.02.2025 o 23:03

Wolność, jako jedno z podstawowych praw człowieka, jest często utożsamiana z najwyższym dobrem i celem, do którego dąży ludzkość. Jednak w literaturze odnajdujemy wiele przykładów, które pokazują, że wolność nie zawsze jest źródłem szczęścia. Różnorodność doświadczeń literackich pozwala na pogłębioną refleksję nad tym zagadnieniem i na postawienie pytania, czy wolność zawsze prowadzi nas ku szczęściu.

Pierwszym przykładem jest „Proces” Franza Kafki, powieść, w której główny bohater, Józef K., zostaje aresztowany i oskarżony o przestępstwo, którego nie zna. Mimo że pozornie pozostaje na wolności – może poruszać się, pracować, rozmawiać z ludźmi – rzeczywistość pokazuje, że nie jest wolny. Siła systemu sądowego, biurokratycznego i absurdalnego, który go ściga, obezwładnia jego poczucie niezależności i prowadzi do wewnętrznego uwięzienia. Przez całą powieść Józef K. zmaga się z poczuciem bezsilności, które niezaprzeczalnie odbiera mu szczęście. Jego wolność jest tylko pozorna i uwidacznia, że prawdziwa wolność, której brakuje, jest kluczowa dla poczucia osobistego spełnienia.

Również w „Zbrodni i karze” Fiodora Dostojewskiego spotykamy się z postacią, której wolność staje się źródłem cierpienia. Rodion Raskolnikow, główny bohater, popełnia morderstwo, przekonany o moralnym uzasadnieniu swojego czynu. Początkowo jego działania wydają się świadomym wykorzystaniem wolności – możliwość wyboru i podjęcie decyzji będącej poza konwencjonalnym systemem moralnym. Jednak po dokonaniu zbrodni Raskolnikow zostaje przytłoczony przez wyrzuty sumienia i życie w ciągłym strachu przed odkryciem. Wolność, którą początkowo ocenił jako możliwość decydowania o swoim losie, staje się jego więzieniem, a jej konsekwencje doprowadzają go do psychicznego rozłamu i braku szczęścia.

Innym przykładem jest bohater „Dżumy” Alberta Camusa, Bernard Rieux, który staje przed złożonymi wyborami moralnymi w społeczności dotkniętej epidemią. Jako lekarz, Rieux musi mierzyć się z ciężarem odpowiedzialności za życie innych, co ogranicza jego osobistą swobodę. Choć te trudności nie przynoszą mu bezpośredniego szczęścia, to jednak jego zaangażowanie w pomoc innym pokazuje, że wolność polega nie tylko na braku ograniczeń, ale również na działaniu zgodnie z własnymi zasadami moralnymi. Wybierając słuszną drogę, Rieux odnajduje sens życia, co wskazuje na to, że wolność nie musi być jedynie osobistą korzyścią, ale również wymaga poświęcenia siebie dla wyższego dobra.

Podobne refleksje odnajdujemy w „1984” George’a Orwella, gdzie Winston Smith żyje w totalitaryzmie, w którym wszelkie formy indywidualnej wolności są tłumione przez Partię. Pragnienie wolności i prawdy skłania Winstona do buntu, jednak w świecie, gdzie nawet myśli są kontrolowane, szansa na szczęście jest ograniczona. Jego walka, choć heroiczna, kończy się klęską, która podkreśla, iż wolność w opresyjnym reżimie jest trudna do osiągnięcia, a jej poszukiwanie często wiąże się z bólem i cierpieniem.

Ostatnim przykładem jest powieść „Na Zachodzie bez zmian” Ericha Marii Remarque’a, gdzie młodzi żołnierze, w tym główny bohater Paul Bäumer, oddają swoją wolność osobistą dla celów wojennych. Wydaje się, że ich prawdziwym pragnieniem jest powrót do normalności i życia bez wojny, jednak doświadczenie okopów i wszechobecna śmierć pozostawiają trwałe ślady na ich psychice. Nawet po odzyskaniu fizycznej wolności, trauma wojenna nie pozwala im na powrót do dawnego poczucia szczęścia.

Literatura w sposób kompleksowy pokazuje, że wolność nie zawsze prowadzi do szczęścia. Często wiąże się z odpowiedzialnością, wyborem, a czasem również cierpieniem. Wolność, choć jest kluczowa dla ludzkiego istnienia, wymaga także zrozumienia i dojrzałości, aby mogła być rzeczywistym źródłem spełnienia i szczęścia. Bez względu na to, jak różnorodnie przedstawiane są losy bohaterów, literatura przypomina nam, że prawdziwa wolność jest czymś więcej niż tylko możliwością wyboru; jest umiejętnością życia w zgodzie z samym sobą i swoją moralnością.