Czasem człowiek porzuca szczęście w pogoni za ułudą. Przedstaw i omów przykłady literackie.
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 2.07.2024 o 19:17
Rodzaj zadania: Wypracowanie
Dodane: 2.07.2024 o 19:03
Streszczenie:
Praca analizuje literackie postacie, takie jak Adam i Ewa, Syzyf, ojciec Goriot, Stanisław Wokulski i Zenon Ziembiewicz, porzucające realne szczęście na rzecz iluzji. Przestrogą przed destrukcyjnymi pragnieniami. ?
Szczęście, choć trudne do jednoznacznego zdefiniowania, jest stanem wewnętrznego spokoju, samozadowolenia oraz braku cierpienia. Dla jednych może to oznaczać stabilne życie rodzinne, dla innych sukces zawodowy i uznanie społeczne, a dla jeszcze innych możliwość realizowania swoich pasji. Wyznaczniki tego stanu są różnorodne, jednak wspólnym mianownikiem jest poczucie spełnienia i zadowolenia z życia. Mimo to, wiele osób, wraz z literackimi bohaterami, porzuca ten stan, ulegając złudnym marzeniom o lepszym życiu. W literaturze często przedstawiane są postacie, które w pogoni za iluzorycznym szczęściem tracą to, co naprawdę wartościowe.
Rozwinięcie
Adam i Ewa
Opis sytuacji
W mitologii judeochrześcijańskiej Adam i Ewa żyli w Raju w doskonałej harmonii z Bogiem, naturą i sobą nawzajem. Ich życie było pełne błogości, mieli zapewnione wszystko, czego potrzebowali. Jedynym zakazem było nie spożywanie owocu z Drzewa Poznania Dobra i Zła.Motywacja
Przyjęcie zakazanego owocu przez Ewę, a następnie Adama, wynikało z chęci posiadania wiedzy i bycia bliższym Bogu. Ewa została skuszona przez węża, który obiecał, że spożycie owocu uczyni ich mądrzejszymi i równymi Bogu. Było to pragnienie zdobycia iluzorycznego szczęścia, którego rzeczywiste konsekwencje nie były dostrzegalne w momencie podejmowania decyzji.Konsekwencje
Decyzja ta przyniosła fatalne skutki. Adam i Ewa zostali wygnani z Raju i musieli samodzielnie zarabiać na swoje utrzymanie. Wprowadzenie śmiertelności i cierpienia do życia ludzkiego było efektem ich wyboru. Stracili swój stan błogości i spokoju na rzecz iluzorycznego marzenia o boskim poznaniu.Analiza
Adam i Ewa, nie doceniając darów Boga, ulegli pokusie, która obiecywała większe szczęście, lecz w rzeczywistości przerodziła się w utratę wszystkiego. Upadek pierwszych ludzi stał się symbolem ludzkiej skłonności do porzucania rzeczywistego szczęścia na rzecz iluzji i iluzorycznych pragnień.Syzyf
Opis sytuacji
Syzyf, król Koryntu, był ulubieńcem bogów i często gościł na olimpijskich ucztach, mając dostęp do nektaru i ambrozji. Cieszył się wielkim poważaniem i luksusami, jakie przynosiło mu to miejsce. Jego życie wydawało się być pełne szczęścia i uroków.Motywacja
Syzyf, jednakże, nie potrafił docenić swojej pozycji i w przypływie pychy zdradził tajemnice bogów. Jego chęć zaimponowania innym i pragnienie wiedzy, która nie była mu przeznaczona, były motywacją, która ostatecznie sprowadziła na niego zgubę.Konsekwencje
Za swoje czyny Syzyf został skazany na wieczną karę wtaczania głazu na zbocze góry, z którego ten nieustannie spadał. Utracił swoje dotychczasowe życie pełne luksusu i przyjemności, i zamiast tego został skazany na bezsensowną pracę i wieczne cierpienie.Analiza
Historia Syzyfa ukazuje, jak gadulstwo i niegodne zachowanie mogą prowadzić do utraty wszystkiego, co materialne i duchowe. Jego karę traktuje się jako przestrogę przed uleganiem pokusom, które oferują pozorne korzyści, lecz przynoszą katastrofalne skutki.Ojciec Goriot
Opis sytuacji
Ojciec Goriot, bohater powieści Honoriusza Balzaka, poświęcił swoje życie córkom, które nie odwzajemniały jego miłości. Przez lata zaspokajał ich wszystkie zachcianki, oddając im cały swój majątek i pozbawiając się tym samym środków do godnego życia na starość.Motywacja
Motywacją Goriota była miłość rodzicielska i pragnienie szczęścia dla swoich córek. Wierzył, że jego poświęcenie przyniesie im dostatek i szczęście, co przyniosłoby mu osobiste zadowolenie i spełnienie.Konsekwencje
Niestety, jego córki okazały się niewdzięczne i egocentryczne. Goriot umarł w samotności i biedzie, opuszczony przez te, którym poświęcił całe swoje życie. Stracił wszystko przez iluzję, że bezgraniczna miłość rodzicielska zostanie odwzajemniona.Analiza
Ojciec Goriot jest przykładem, jak nadmierne poświęcenie i miłość rodzicielska mogą stać się źródłem destrukcji. Jego historia ukazuje, że ślepe oddanie innym, bez względu na ich rzeczywiste intencje, może prowadzić do utraty własnego szczęścia.Stanisław Wokulski z "Lalki"
Opis sytuacji
Stanisław Wokulski, bohater "Lalki" Bolesława Prusa, zyskał zamożność i szacunek dzięki ciężkiej pracy i przedsiębiorczości. Był człowiekiem sukcesu, który mógł cieszyć się stabilnym życiem i uznaniem.Motywacja
Jednakże, zakochał się w arystokratce Izabeli Łęckiej i zaczął dążyć do osiągnięcia wyższych sfer społecznych, pragnąc zdobyć jej uczucie i uznanie arystokracji. Jego miłość do Izabeli stała się dla niego iluzorycznym celem, dla którego był gotów poświęcić swoją stabilność i spokój.Konsekwencje
Wokulski stracił wewnętrzny spokój i poczucie wyobcowania. Próby wkroczenia w świat wyższych sfer przyniosły mu jedynie rozczarowanie i gorycz. Jego pogoń za iluzorycznym szczęściem zakończyła się emocjonalnym i moralnym upadkiem.Analiza
Wokulski jest przykładem, jak pragnienie uznania i iluzorycznego szczęścia może prowadzić do utraty rzeczywistej stabilności i spokoju. Jego historia przestrzega przed ślepym dążeniem do osiągnięcia celów, które w rzeczywistości okazują się być destruktywne.Zenon Ziembiewicz z "Granicy"
Opis sytuacji
Zenon Ziembiewicz, bohater powieści Zofii Nałkowskiej "Granica", dążył do zmiany swojego losu i zbudowania dobrej reputacji. Jako ambitny młody człowiek, zanurzył się w polityce i karierze, jednocześnie angażując się w zdrady małżeńskie.Motywacja
Jego motywacją było pragnienie szybkiego sukcesu zawodowego i osobistego. Wierzył, że osiągnięcie wysokiego statusu społecznego przyniesie mu szczęście i satysfakcję.Konsekwencje
W rzeczywistości Zenon powtórzył błędy swoich rodziców, popadając w upadek moralny. Jego zdrady i polityczne intrygi doprowadziły go do osobistej katastrofy, która zakończyła się tragiczną śmiercią.Analiza
Zenon Ziembiewicz jest przykładem, jak dążenie do bezwzględnych celów może prowadzić do autodestrukcji. Jego historia ukazuje, że pragnienie szybkiego sukcesu i iluzorycznego szczęścia może prowadzić do upadku moralnego i osobistej tragedii.Zakończenie
Podsumowanie analizowanych literackich przykładów – Adama i Ewy, Syzyfa, ojca Goriota, Stanisława Wokulskiego i Zenona Ziembiewicza – ukazuje wspólny schemat ulegania ułudnym marzeniom. Wskazuje również na różnorodne aspekty rezygnacji ze szczęścia: pragnienie wiedzy, uznania, miłości czy sukcesu. Każdy z tych bohaterów porzucił realne szczęście na rzecz iluzji, co przyniosło im jedynie cierpienie, wyobcowanie i stratę tego, co naprawdę wartościowe.Wartość dostrzeżenia i pielęgnowania szczęścia, które się posiada, jest kluczowym przesłaniem tych literackich opowieści. Przykład literackich bohaterów stanowi przestrogę przed impulsywnym dążeniem do iluzorycznych celów, które mogą okazać się zgubne. Zachęca również do refleksji nad własnym życiem, uświadomienia sobie znaczenia podejmowanych decyzji i ich konsekwencji na własne szczęście. Literackie historie, poprzez swoje przesłanie, zapraszają do głębszego zastanowienia się nad prawdziwą wartością szczęścia i przestrogą przed iluzjami, które mogą prowadzić do jego utraty.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 2.07.2024 o 19:17
O nauczycielu: Nauczyciel - Marta G.
Od 13 lat pracuję w szkole średniej i pomagam uczniom oswoić pisanie wypracowań. Uczę, jak planować tekst, dobierać przykłady i formułować tezy pod wymagania matury i egzaminu ósmoklasisty. Buduję na zajęciach spokojny rytm pracy, w którym jest czas na pytania i korektę. Uczniowie często mówią, że dzięki temu czują większą kontrolę nad tekstem i pewność na egzaminie.
Wypracowanie jest bardzo dokładnie napisane i analizuje wiele literackich przykładów, które doskonale ilustrują temat porzucania szczęścia w pogoni za iluzją.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się