Poetyka "Ferdydurke" - powieść Witolda Gombrowicza

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 20.12.2023 o 12:30

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 19.12.2023 o 14:26

"Ferdydurke" to znakomita powieść Witolda Gombrowicza wydana po raz pierwszy w 1937 roku. Jest to niezwykłe dzieło, które bawi, prowokuje, ale również zmusza do refleksji nad istotą człowieczeństwa i roli sztuki w społeczeństwie. Po lekturze "Ferdydurke" trudno przejść obojętnie, a jego poetyka z pewnością zasługuje na uwagę.

Jednym z głównych elementów poetyki tej powieści jest nieustające wprowadzanie chaosu i zamieszania. Autor wydaje się celowo mieszać gatunki literackie, posługiwać się groteską, ironią i absurdem. Narrator przechodzi od jednego wątku do drugiego, co powoduje poczucie dezorientacji u czytelnika, jednak nie jest to przypadkowe. Twórca chciał, by odbiorca we wnętrzu tekstu również czuł ten chaos, odzwierciedlający niepewność i niestabilność człowieka w świecie.

Kolejnym elementem charakterystycznym dla poetyki "Ferdydurke" jest sposobność dosłownego przenikania się rzeczywistości z fikcją. Gombrowicz w mistrzowski sposób potrafił manipulować swoimi postaciami, prowokując u czytelnika poczucie niepewności i dezorientacji. Wydaje się, że granica między światem fikcyjnym a rzeczywistością zostaje zatarci, co prowadzi do stworzenia nieprawdopodobnych sytuacji na pograniczu absurdalnego. Takie zabiegi literackie mają na celu ukazanie ludzkiej kondycji, której istotą jest wieczne poszukiwanie sensu i własnej tożsamości.

Witold Gombrowicz wykorzystuje również język jako narzędzie do wyrażania swoich koncepcji. W "Ferdydurke" spotykamy się ze specyficznym stylem pisania, mieszającym różne rejstery językowe. Autor świadomie posługuje się neologizmami, archaizmami i różnorodnymi stylistycznymi eksperymentami, co w efekcie prowadzi do osobliwego językowego kolażu. Całość wydaje się być spektakularnym widowiskiem lingwistycznym, które wzmaga odczucia czytelnika i wzbogaca jego doświadczenie z tekstem.

Nie można zapomnieć o roli groteski w poetyce "Ferdydurke". Twórca nie boi się ukazać ludzkich słabości, poddaje krytycznej obserwacji codzienną rutynę oraz postawy społeczne. Całość nabiera formy satyry, w której Gombrowicz wyśmiewa hipokryzję, konwenanse i fałszywą moralność. Przez groteskę autor podważa ustalone normy, zmuszając czytelnika do refleksji nad własnymi wartościami i postawą wobec innych.

Poetyka "Ferdydurke" wydaje się być niezwykle dosadnym i nietypowym sposobem przedstawienia rzeczywistości. Witold Gombrowicz był mistrzem manipulacji językiem i budowania absurdu, co czyni tę powieść niezwykłą. "Ferdydurke" to nie tylko literackie arcydzieło, ale również swoiste lusterko, które ukazuje nam zaskakujące i kontrowersyjne oblicze ludzkiej natury.