Porównanie dwóch władców: Kreon z Antygony Sofoklesa a Priam z Odprawy posłów greckich - analiza problemu władzy.

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 18.10.2023 o 19:16

Kreona z tragedii "Antygona" Sofoklesa oraz Priama z dramatu "Odprawa posłów greckich" to dwaj władczy bohaterowie, którzy stanowią centralne postaci swoich utworów. Pomimo różnic w kontekście i stylu tych dwóch utworów, obaj władcy stają w obliczu podobnego problemu - władzy. Kreon i Priam to postacie opisane w odmienny sposób, jednak oba utwory mówią o niebezpieczeństwach, które mogą płynąć z nadmiernego oderwania od podstawowych wartości i zbyt silnego wykorzystywania władzy.

Kreon w tragedii Sofoklesa jest królem Teb i reprezentuje władzę polityczną. Jego przewaga opiera się na woli ludu i umieszcza go w pozycji, w której jego dekret musi zostać przestrzegany bezwarunkowo. Kreon jest również znany ze swojego autorytetu i twardej ręki, z jaką sprawuje władzę. Jego postawa jest oparta na zasadach i zasadach, które są często nieelastyczne i sztywne. W kontraście do niego, Priam jest królem Troi, a jego władza jest bardziej rodzinna i symboliczna. Priam jest starszym mężczyzną, który przedkłada wartość rodziny, a przede wszystkim miłość do swojego syna, Parysa, nad swoje własne ambicje polityczne.

Oba utwory przedstawiają złe konsekwencje, jakie mogą wyniknąć z tyrani władzy. W dramacie Sofoklesa widzimy, jak Kreon, będąc królem, ma prawo decydować o losach innych ludzi i robić to według własnego uznania. Jednak jego zasady i autorytet prowadzą do tragedii, gdy postanawia zastosować zasadę prawa ponad wszelką miarę i zaniedbuje moralne aspekty swojej władzy. Jego wyrok skazujący Antygonę na śmierć, mimo sprzeciwu społecznego i nawet ostrzeżeń przepowiedni, staje się przyczyną zguby dla wszystkich bliskich Kreona.

W "Odprawie posłów greckich" Priam, choć bardziej humanitarny i troskliwy, również wpada w pułapkę władzy. Jego miłość do syna sprawia, że nie może zaakceptować potwornej oferty Agamemnona - oddać swojego syna do zjedzenia przez potwora-morsa, który przestał atakować greckie floty. Priam, mimo podpisanej umowy i przykładu swojego poprzednika, decyduje uciec się do zdrady i zrywa ustalone stosunki. Jego chęć ocalenia rodziny i zachowania kontroli nad miastem ostatecznie odwodzi go od uczciwości i przyczynia się do klęski Troi.

Oba utwory dotykają również kwestii związanych z indywidualnymi sumieniami i moralnością. Kreon w tragicznej historii Sofoklesa zmaga się z konfliktem pomiędzy lojalnością wobec kraju a lojalnością wobec prawdy i moralności. Jego upór w przestrzeganiu własnych dekretów blokuje jego umiejętność posłuchania miarodajnych argumentów innych osób, co prowadzi do tragedii. Podobnie, Priam w "Odprawie posłów greckich" wchodzi w konflikt z własnym sumieniem, gdy musi podjąć decyzję dotyczącą lojalności wobec obowiązującego porządku czy wyborem miłości i rodziny.

Z odczytu obu utworów wynika, że władza może być niebezpieczna i prowadzić do zguby, jeśli jest źle wykorzystywana lub jeśli władcza jednostka jest zbyt osamotniona, by słuchać innych. Oba utwory przypominają nam, że władza powinna być używana z umiarem, z uwzględnieniem moralności, sprawiedliwości i sumienia. Oczywiście, każdy władca ma swoje własne cechy i kontekst, w którym działają, ale na końcu obie te historie pokazują, że każda forma władzy niesie ze sobą określone ryzyko i odpowiedzialność i że postawienie władców ponad prawem moralnym zawsze prowadzi do katastrofy.