Kreon i Makbet - dwaj bohaterowie owładnięci żądzą władzy.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 30.01.2024 o 10:37

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 29.01.2024 o 18:59

Władza to jeden z kluczowych motywów, który powraca w dziełach literackich na przestrzeni wieków. Jest to pojęcie obfitujące zarówno w potencjalne korzyści dla społeczeństwa, jak i w pułapki dla tych, którzy ją posiadają. Historycznie, zarówno w życiu publicznym, jak i w literackich dziełach, władza stanowiła przedmiot wielkiego pożądania, a niejednokrotnie i przyczynę upadku tych, którzy ją zdobyli. Analiza postaci Kreona i Makbeta ujawnia, jak bardzo żądza władzy potrafi zdominować osobowość i zachowanie, prowadząc do tragicznych konsekwencji.

Kreon, postać wywodząca się z tragedii "Antygona" Sofoklesa, został przedstawiony jako surowy władca Teb, którego decyzje i działania charakteryzuje nieugiętość i dążenie do utrzymania władzy. Kreon, będąc na początku działu pełnym dobrych intencji, szybko przechodzi metamorfozę w dyktatora, którego decyzje są nieodwracalne i niemożliwe do zakwestionowania. Zakaz pogrzebu Polinejkesa, który postanowił mimo boskich praw, był obroną autorytetu państwa i jego własnego stanowiska. Nie ugiął się nawet przed rozsądkiem i prośbami niemalże całego miasta, a także własnej rodziny, nie dostrzegając tego, że jego rozkazy kłócą się z nadludzkim prawem boskim.

Konsekwencję żądzy władzy w przypadku Kreona można szczególnie zauważyć w konfrontacji z Antygoną — postacią, która pragnie pochować brata, ignorując przy tym królewski zakaz. Kreon nie dostrzega ostrzeżeń, nawet gdy te pochodzą od wieszcza Tejrezjasza, co ostatecznie prowadzi do serii tragicznych wydarzeń: śmierci Antygony, a potem Hajmona i Eurydyki. Symbolizuje to ironię tragiczną, kiedy postać nie widzi własnych błędów i wad, które stają się przyczyną jej upadku. Kreon w końcu rozpoznaje swoje błędy, jednak jego pożałowanie przychodzi zbyt późno, aby zapobiec katastrofie.

Z kolei Makbet, główny bohater dramatu Williama Szekspira, jest klasycznym przykładem postaci, którą żądza władzy prowadzi do destrukcji własnej duszy i królestwa. Początkowo lojalny wobec króla Duncana i szanowany przez społeczeństwo, Makbet pod wpływem proroctwa czarownic zaczyna postrzegać się jako przyszłego króla Szkocji. Była to iskra, która wznieciła w nim żądzę władzy. Z biegiem czasu pod wpływem manipulacji żony, Lady Makbet, przekształca swoje pragnienia w niebezpieczne obsesje.

Transformacja ta przynosi za sobą ogromne konsekwencje. Makbet morduje króla Duncana, rozpoczynając spiralę przemocy i paranoi. Jego rządy są pełne podejrzeń, terroru i kolejnych morderstw, które mają utrwalić jego władzę. Makbet staje się tyranią, który nie potrafi utrzymać kontroli nad swoją psyche, a proroctwa czarownic pogłębiają jego obłęd. Ostatecznie doprowadza to do jego klęski i śmierci, będąc wynikiem jego własnych wyborów, a nie niewidzialnej siły losu.

Porównując obie postacie, jasno widać, że Kreon i Makbet są przykładami tego, jak niekontrolowane pragnienie władzy prowadzi do tragedii. Kreon oraz Makbet, choć żyją w różnych okresach i kulturach, demonstrują uniwersalny problem władzy i jej wpływ na naturę ludzką. Ich postacie służą jako przeko przestroga przed nadmiernym pragnieniem władzy, które odsuwa na boczny tor moralność i odpowiedzialność.

Dobrze sprawowana władza wymaga równowagi pomiędzy autorytetem a empatią, prawem a moralnością. Historie Kreona i Makbeta ukazują, jak łatwo jest te wartości zatracić, gdy połączy się je z osobistymi ambicjami. Warto zastanowić się nad ich losem, gdyż ich tragiczne historie mogą służyć nam wszystkim jako przestroga przed zgubnymi skutkami nadużywania władzy.

Wnioski płynące z opowieści o Kreonie i Makbecie są ciągle aktualne, szczególnie w kontekście współczesnych dyskusji na temat etyki władzy. Tragedie tych dwóch bohaterów przestrzegają przed kierowaniem się wyłącznie pragnieniem władzy, ponieważ taka ścieżka nieuchronnie prowadzi do destrukcji i samozagłady. W kontekście władzy ważna jest refleksja nad tym, jakie wartości wyznajemy i jakie cele stawiamy przed sobą, jaki wpływ nasze decyzje będą miały na innych ludzi i społeczeństwo jako całość.