Na podstawie lektury „Makbeta” oraz innej literatury, filmu i teatru opisz przepełniającą bohaterów żądzę władzy i pieniądza

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 20.03.2024 o 9:54

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

Władza, określana jako zdolność do wywierania wpływu lub kontrolowania innych, może przynosić ogromne korzyści, jednak ma także swoją mroczną stronę. Pragnienie władzy i bogactwa stanowi fundamentalny motyw w literaturze, filmie i teatrze, odbijając ludzkie pasje, ambicje i konflikty.

Szczególnie w dramacie Williama Szekspira "Makbet", widzimy silną manifestację żądzy władzy. Szekspirowski bohater, początkowo odznaczający się męstwem i lojalnością, po spotkaniu z czarownicami poddaje się zabójczej ambicji. Przekonany przez zaklęcia o swoim przeznaczeniu do objęcia tronu, Makbet staje na ścieżce zbrodni, mordując króla Duncana. Jego żądza władzy niszczy wszelkie moralne zahamowania, a Makbet przekształca się w tyrana, pogrążonego w paranoi i obłędzie. Lady Makbet, postać równie skomplikowana, również ulega obsesji na punkcie władzy, stając się zimną manipulatorką. Ich dążenie do władzy prowadzi ostatecznie do alienacji, szaleństwa i upadku.

Przeszukując inne dzieła Szekspira, na przykład "Hamleta", napotykamy motyw władzy uosabiany przez Klaudiusza, który, podobnie jak Makbet, zdobywa tron przez zamordowanie króla, oraz Poloniusza, który dla utrzymania pozycji stosuje manipulacje. Zbrodnie Klaudiusza wywołują tragiczną serię zdarzeń, podczas gdy machinacje Poloniusza służą przede wszystkim ochronie jego wpływów na dworze.

W polskiej literaturze również pojawia się tematyka niszczących skutków żądzy władzy i pieniądza. W dziele Mikołaja Reja "Krótka rozprawa między Panem, Wójtem a Plebanem" ujawnione są zepsucie i egoizm zarówno szlachty, jak i duchowieństwa. Rej wskazuje na moralną pustkę i tendencję do nadużycia władzy. Wacław Potocki, podążając podobnym tropem, krytykuje negatywne skutki egoistycznych dążeń.

Współczesne interpretacje tych tematów także nie brakują w sile wyrazu. Sztuka "Talenty" ukazuje losy Jana, który pod wpływem pragnienia bogactwa traci moralną kompas. Natomiast film "Złap mnie, jeśli potrafisz" opowiada o młodym oszuście, który poprzez fałszerstwa zdobywa bogactwo i władzę, eksplorując ludzką fascynację tymi pojęciami oraz ich konsekwencje.

Współczesne społeczeństwo, z jego wartościami i aspiracjami, często stawia pragnienie bogactwa i kontroli w centrum ludzkiego życia. Demokracja oferuje pewnego rodzaju mechanizm równoważny, ale prywatne ambicje ciągle stoją w opozycji do zbiorowego dobra. Dążenie do osobistego szczęścia jest często skorelowane z posiadaniem pieniędzy i władzy.

W rezultacie można zauważyć, że władza i bogactwo, kiedy są poszukiwane bez kontroli moralnej, mają tendencję do wywierania negatywnego wpływu. Są to bodźce potężne, ale ryzykowne — mogą inspirować do pozytywnych działań, jednak równie łatwo mogą pociągnąć do zguby. Istotnym jest zatem, by poskromić własne ambicje w kontekście wyborów moralnych i etycznych, wiedząc, że sposób sprawowania władzy i wykorzystania zasobów odzwierciedla naszą wartość jako jednostek i społeczeństwa. Balans między ambicjami a moralnością pozostaje kluczowy dla zdrowego społeczeństwa.