„Trzeba mieć i być” uargumentowanie słuszności tej tezy na podstawie „Ojca Goriot” H. Balzaka.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 30.05.2024 o 21:13

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 30.05.2024 o 21:11

"Trzeba mieć i być" - uargumentowanie słuszności tej tezy na podstawie "Ojca Goriot" H. Balzaka

Balzac kreśli obraz ówczesnego społeczeństwa francuskiego, w którym dominują postawy materialistyczne. Zanurzamy się w świecie pełnym ambicji, intryg oraz ciągłego dążenia do osiągnięcia wyższego statusu społecznego. Eugeniusz Rastignac, jeden z głównych bohaterów, jest młodym studentem prawa, pochodzącym z ubogiej szlachty. Balzac przedstawia go jako osobę pełną marzeń i ambicji, która przybywa do Paryża z nadzieją na społeczny awans. Paryż, miasto pełne przepychu, salonów arystokratycznych i okazji do materialnego sukcesu, staje się dla Rastignaca miejscem, gdzie pragnie znaleźć swoje miejsce i zdobyć uznanie.

Rastignac szybko zdaje sobie sprawę, że wejście do paryskiej elity nie jest łatwe i wymaga wielu poświęceń. Początkowe marzenia o nauce ustępują miejsca zwodniczym obietnicom Vautrina oraz uczuciu do Delfiny, córki tytułowego Ojca Goriota. Eugeniusz traci nadzieję, że osiągnięcie materialnego sukcesu i uzyskanie bogactwa pozwoli mu na spełnienie jego ambicji. Traci także kontakt z prawdziwymi wartościami, które dotychczas cenił. Porzuca naukę, zaczyna trwonić pieniądze rodziny oraz wpływy swoich przyjaciół. Jego plany na szybkie małżeństwo z Wiktoryną Traillefer wskazują, że materialny awans stał się dla niego ważniejszy niż moralność.

Porażka Rastignaca staje się jasna po śmierci Ojca Goriot. Moment ten jest dla niego przełomowy - zderza się z brutalną rzeczywistością, uświadamiając sobie, że dotychczasowe dążenia do bogactwa, rzeczywistość, która go otaczała, były płytkie i bezwartościowe. Po pogrzebie Goriota, na którym nie pojawiają się jego córki Delfina i Anastazja, Rastignac dostrzega, jak materializm i pogoń za bogactwem wpływają destrukcyjnie na ludzi. Śmierć Goriota oraz brak wdzięczności ze strony jego córek są symbolem, że gromadzenie majątku i społeczna akceptacja nie przynoszą prawdziwego szczęścia.

Eugeniusz Rastignac przechodzi znaczącą przemianę. Bohater zaczyna dostrzegać, że prawdziwe wartości tkwią w życiu duchowym, a nie materialnym. Decyduje się zmierzyć z Paryżem w nowy, bardziej świadomy sposób, rezygnując z płytkich ambicji i dążąc do wyższych celów. Uczy się, jak istotna jest moralność i wewnętrzne spełnienie, co czyni go bardziej dojrzałym i świadomym człowiekiem.

Losy córek Goriota, Delfiny i Anastazji, są również doskonałym przykładem konsekwencji zaniedbania wartości duchowych na rzecz materializmu. Ich szybki awans społeczny, małżeństwa zawarte dla zysku i tytułu, oraz ostateczne zerwanie więzi rodzinnych obrazują, że materializm prowadzi do moralnego upadku. Nawet bogactwo, które zdobyły, nie przynosi im prawdziwego spełnienia. Brak wdzięczności i moralności wobec ojca, którego finanse wykorzystywały, pokazuje, że ich życie, mimo jego luksusu, jest puste.

Podsumowując, "Ojciec Goriot" Balzaka jest doskonałym świadectwem słuszności tezy "trzeba mieć i być". Powieść ukazuje, że dążenie do materialnego sukcesu kosztem wartości duchowych prowadzi do osamotnienia, degradacji moralnej i wewnętrznego nieszczęścia. Przemiana Eugeniusza Rastignaca stanowi inspirację, że prawdziwe szczęście można znaleźć w odkryciu wewnętrznej wartości i moralności. Współcześnie, choć kontekst kulturowy się zmienił, presja materialistyczna wciąż dominuje. Historia Rastignaca przypomina, że nigdy nie jest za późno na refleksję i poszukiwanie głębszego sensu swojego życia.