Co sądzisz o słowach Aleksandra Świętochowskiego, iż "Polacy że nauczyli się wspaniale ginąć a nie umieli nigdy rozumnie żyć." Czy zgadzasz się z sądem wielkiego teoretyka pozytywizmu? Swoje zdanie uzasadnij wybranymi przykładami z literatury

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 11.12.2023 o 14:39

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 7.12.2023 o 9:54

W swoich słowach Aleksander Świętochowski stawia Polaków w nieco kontrowersyjnej perspektywie. Twierdzi, że jako naród Polacy są świetni w umieraniu, ale nie potrafią rozumnie żyć. Ta teza jest godna uwagi i wymaga przemyślenia, jednakże nie mogę się w pełni z nią zgodzić.

Wiem, że Świętochowski jako jeden z najważniejszych teoretyków polskiego pozytywizmu, opiera swoje twierdzenie na obserwacji społeczeństwa polskiego tamtych czasów. Był świadkiem wielu społecznych niesprawiedliwości, biedy i walk narodowowyzwoleńczych, które charakteryzowały Polskę tego okresu. Jednak, z perspektywy literatury, gdzie autorzy czerpią inspirację z różnych aspektów życia codziennego, możemy dostrzec także inne oblicze Polaków.

Przykładowo, w dziełach takich pisarzy jak Bolesław Prus czy Henryk Sienkiewicz, możemy odnaleźć postacie, które żyją nie tylko w celu walki i śmierci, ale również czerpią radość i satysfakcję z innych aspektów życia. "Lalka" Prusa przedstawia historię Stanisława Wokulskiego, który dąży do realizacji swoich celów zarówno w sferze finansowej, jak i uczuciowej. Z kolei w powieści "Quo vadis" Sienkiewicza, spotykamy postać Winicjusza, który poznaje miłość, piękno i pragnie zrozumieć sens życia. Obie te powieści pokazują, że Polacy nie są tylko narodem giniących bohaterów, ale także ludźmi pragnącymi realizacji własnych celów i szczęścia.

Warto również zwrócić uwagę na twórczość Stanisława Ignacego Witkiewicza, który opisywał polski społeczeństwo w okresie międzywojennym. W swoim utworze "Nienasycenie" autor prezentuje różne postawy i mentalności, które są dalekie od idei Świętochowskiego. Bohaterowie tej powieści to ludzie, którzy próbują odnaleźć szczęście, czerpać radość z życia i znaleźć sens w codzienności. Przez pryzmat tej powieści widzimy, że Polacy potrafią żyć rozumnym i pełnym życiem pomimo trudności.

Podsumowując, choć słowa Świętochowskiego są godne rozważenia, nie mogę się zgodzić z jego tezą, że Polacy tylko potrafią wspaniale ginąć, a nie umieją rozumnie żyć. W literaturze odnajdujemy wiele przykładów postaci, które przeciwnie, pokazują dążenie do szczęścia, realizacji celów i odkrywania sensu w codzienności. Polacy są narodem, który umie gonić za marzeniami, kochać i cieszyć się życiem mimo przeciwności losu.